เก้าอี้สนามหญ้า Pratone
โดย อภิสิทธิ์ ไล่สัตรูไกล
ผู้อำนวยการศูนย์สร้างสรรค์งานออกแบบ (TCDC)
เก้าอี้สนามหญ้า Pratone ที่เขียนถึงนี้ คงไม่คุ้นเคยกับผู้อ่านมากนัก แต่เห็นว่ามีเนื้อหาน่าสนใจในเรื่องของแนวคิดการออกแบบของกลุ่มนักออกแบบ Gruppo Sturm โดยได้รับอิทธิพลจากงานศิลปะแบบป๊อป (Pop Art) ในช่วงปี 1960 ที่เสนอความงามที่แตกต่างจากบรรทัดฐานเดิมโดยสะท้อนถึงสิ่งแวดล้อมที่อยู่รอบตัวของวัฒนธรรมการบริโภคในสังคมอุตสาหกรรมและการเสียดสีสังคม ผนวกกับความเจริญของงานพาณิชย์ศิลป์ในเวลานั้น โดยรูปแบบของงานศิลปะจะใช้สื่อรูปภาพจากสิ่งของที่ใช้ในชีวิตประจำวัน เช่น รูปร่างของอาหารกระป๋อง สลาก ตราสินค้าชนิดที่คนทั่วไปรู้จักดี รูปภาพคนที่เป็นตัวแทนของสังคม เป็นต้น ส่วนการใช้สีจะเป็นสีพื้นแบนๆ ไม่มีมิติความลึก
ในด้านการออกแบบแนวป๊อปในช่วงนั้นมีอยู่สองรูปแบบ กลุ่มแรกจะทำงานแบบปฏิเสธการออกแบบ (Anti-Design) แนวเดิมอย่างตรงไปตรงมารวมถึงการใส่ข้อความ ความคิดเห็นทางการเมืองในผลงานการออกแบบให้รู้อย่างชัดเจน ส่วนอีกแนวทางหนึ่งงานออกแบบจะถูกขัดเกลารูปแบบให้ดูนิ่มนวลขึ้น รักษะเฉพาะแนวคิดที่เสียดสี ผู้ใช้จะต้องตั้งคำถาม หรือคิดตามอีกทีหนึ่ง เพื่อจะเข้าใจในความหมายเหล่านั้น
เก้าอี้สนามหญ้า Pratone ออกแบบเมื่อปี 1966 โดย Giorgio Geretti Piero และ Derossi Ricardo Rosso ซึ่งเป็นนักออกแบบในกลุ่ม Gruppo Sturm ใช้วิธีนำเสนอการออกแบบแนว Anti-Design แบบขัดเกลาทางความคิดให้มีรูปร่างหน้าตาที่สามารถใช้งานได้จริง โดยเน้นให้เห็นถึงการแสวงหาความใกล้ชิดกับธรรมชาติ ซึ่งเป็นช่วงเวลาเดียวกับกระแสนิยมวัยรุ่นของกลุ่มฮิปปี้ (Hippy) หรือพวกบุปผาชน ที่เน้นเรื่องธรรมชาติ อิสรภาพ ความเป็นตัวของตัวเอง ดังนั้นรูปทรงของเก้าอี้จึงออกแบบเหมือนกับรูปร่างใบหญ้าหลายๆ ใบวางเรียงซ้อนกันคล้ายสนามหญ้าด้วยขนาดสัดส่วนที่ใหญ่กว่าเฟอร์นิเจอร์ทั่วไป ในการที่จะนั่งบนเก้าอี้สนามหญ้าตัวนี้ ผู้นั่งจะมีอิสระใช้จินตนาการของตัวว่า จะนั่งลงไปบนสนามหญ้าแบบไหน ท่านั่งของเก้าอี้ตัวนี้จะแตกต่างกันไป ส่วนวัสดุที่ใช้เป็นโพลียูรีเทนฉีดขึ้นรูป ซึ่งแต่เดิมวัสดุประเภทนี้จะใช้เป็นวัสดุบุอยู่ภายในเครื่องเรือนเท่านั้น แต่ในคราวนี้ใช้เป็นวัสดุขึ้นรูปลอยตัวด้วยตัวของมันเองเพียงแค่ทำสีเขียวเหมือนใบไม้เท่านั้น
*ตีพิมพ์ครั้งแรกในนิตยสาร CASAVIVA
เครดิตภาพ: www.ballerhouse.com



