ปุยนุ่นไลฟ์สไตล์

เฟอร์นิเจอร์

โจทย์การออกแบบ :

สินค้าเฟอร์นิเจอร์ที่เล่าเรื่องราวและคุณสมบัติพิเศษของนุ่น

วิญญู วรัญญู

หจก. ที่นอนจารุภัณฑ์

จุฑามาส บูรณะเจตน์ และ
ปิติ อัมระรงค์

o-d-a (Object Design Alliance)

  • 1 นำเสนอแนวคิดโดย o-d-a

    o-d-a ได้ข้อมูลองค์ความรู้เรื่องวัสดุนุ่นจากผู้ผลิตวัสดุ ทำให้เห็นถึงแนวคิดเรื่องสิ่งแวดล้อม รวมไปถึงคุณสมบัติของนุ่นที่มีความโดดเด่นมาก นอกจากนี้ยังปลูกง่าย โตเร็ว ไม่ต้องใช้สารเคมี และสามารถเก็บนุ่นได้ตั้งแต่ปีที่ 3 หลังการปลูก แต่สาเหตุที่นุ่นหายไปจากท้องตลาดและไม่มีนิยมใช้เพราะผู้ผลิตบางรายผสมวัสดุอื่น เพื่อลดต้นทุนในการผลิต ส่งผลให้นุ่นไม่เป็นที่ยอมรับ ประกอบกับการพัฒนาเส้นใยสังเคราะห์ที่เติบโตอย่างรวดเร็วในระบบอุตสาหกรรม เช่น เส้นใยโพลีเอสเตอร์  ทั้งๆ ที่คุณสมบัติของนุ่นดีกว่าเส้นใยโพลีเอสเตอร์มากในราคาที่เท่าเทียมกัน

     

    o-d-a วางเป้าในการพัฒนาผลิตภัณฑ์โดยมุ่งหวังให้ “นุ่น” สามารถกลับเข้าสู่ตลาดได้อีกครั้ง โดยพวกเขาจะประสานศักยภาพของทั้ง 3 ฝ่ายเข้าด้วยกัน คือ

    1. ตัววัสดุ : จะต้องดึงศักยภาพและคุณสมบัติของนุ่นมาใช้อย่างสูงสุด

    2. ที่นอนจารุภัณฑ์ เป็นผู้ผลิตวัสดุนุ่น ซึ่งมีตลาดเครื่องนอนเดิมอยู่บ้าง และมีองค์ความรู้ เป็นผู้เชี่ยวชาญในกระบวนการผลิตเครื่องนอน เช่น เตียง หมอน หมอนข้าง ฯลฯ

    3. o-d-a มีความเชี่ยวชาญด้านการออกแบบผลิตภัณฑ์ มีช่องทางการขายผ่าน HAT Project ตามงานแสดงสินค้าผ่านแบรนด์ Katoji ประเทศญี่ปุ่น o-d-a ร่วมพัฒนาผลิตภัณฑ์อยู่ด้วย พร้อมทั้งมีทักษะการผลิตชิ้นงานเฟอร์นิเจอร์ได้ด้วยตัวเอง

     

    o-d-a ได้กำหนดขอบเขตงานออกแบบไว้ เพื่อตรวจสอบความเป็นไปได้ในการพัฒนาผลิตภัณฑ์ โดยคำนึงถึง

    1.ผลิตภัณฑ์นั้นๆ จะต้องใช้นุ่นเป็นวัสดุหลัก โดยวางเป้าหมายสูงสุดไว้ที่80%

    2.ร่างกายต้องสัมผัสกับผลิตภัณฑ์จากนุ่นให้มากที่สุด เพื่อตอกย้ำคุณสมบัติที่โดดเด่นของนุ่น

    3.สอดคล้องกับความถนัดของผู้ผลิตวัสดุและทีมออกแบบ

    4.เหมาะสมกับแนวทางการขายในท้องตลาด

     

    จากการแบ่งกลุ่มผลิตภัณฑ์ตามหน้าที่การใช้งาน เช่น นั่ง นอน ถือ สวมใส่ และแบ่งตามลักษณะชิ้นงานสุดท้าย เช่น นวัตกรรม สิ่งประดิษฐ์ การแปรรูปวัสดุ ฯลฯ o-d-a ตัดสินใจเลือกพัฒนาผลิตภัณฑ์กลุ่ม “เตียงนอน” เพราะสามารถตอบโจทย์เรื่องขอบเขตงานออกแบบได้มากที่สุดเพราะร่างกายต้องสัมผัสกับที่นอน ผู้ผลิตมีจุดแข็งด้านการผลิต และ o-d-a ก็มีความเชี่ยวชาญในการพัฒนาสินค้ากลุ่มนี้อยู่แล้ว

     

     ข้อเสนอแนะของผู้เข้าร่วมเวิร์กช็อป- มองกลุ่มเป้าหมายพิเศษ เช่น เด็กหรือคนชรา เน้นความเป็นธรรมชาติของนุ่น ปราศจากสารเจือปนที่เป็นพิษ ระบายอากาศได้ดี อีกทั้งเป็นตลาดที่คนยอมจ่ายเงินสูงเพื่อแลกกับคุณสมบัติที่ดีเยี่ยม- ถ้าสามารถสื่อสารให้ผู้บริโภคทราบว่านุ่นสามารถแก้ปัญหาอะไรได้บ้างก็จะทำให้คุณสมบัติของนุ่นมีความชัดเจนมากขึ้น- นุ่นมีลักษณะเส้นใย ทำให้ซ่อมแซมหรือบำรุงรักษาเป็นไปได้ยาก ต้องอาศัยผู้เชี่ยวชาญเท่านั้น ดังนั้นหากออกแบบถุงใส่นุ่นเป็นส่วนๆ แล้วค่อยนำไปใส่ในผลิตภัณฑ์ เป็นการสร้างระบบโมดูล (Modular system) ในการยัดนุ่นเข้าที่นอน เก้าอี้ เบาะนั่ง รวมไปถึงผลิตภัณฑ์อื่นๆ ได้

     

  • 2 สามวิธี “แบ่งห้อง” ให้นุ่น

    o-d-a ได้ศึกษาลงลึกถึงกระบวนการผลิตสินค้าจากวัสดุนุ่น โดยค้นหาวิธีที่จะใช้งานวัสดุนุ่นด้วย “เทคนิค” ที่ต่างออกไป ในที่สุด ก็พบว่าการทำงานกับนุ่นนั้นจำเป็น ต้องมีการ “แบ่งช่อง” เพื่อใช้งานเสมอ เช่น ทำที่นอน ผู้ผลิตต้องเย็บช่องเล็กๆ เป็นโมดูลไว้ภายในเฟรมก่อน จากนั้นจึงค่อยใส่นุ่นลงไปให้เต็มพื้นที่ เพราะเป็นการรักษา “ฟอร์ม” ของที่นอนไว้ได้ มิฉะนั้นนุ่นจะหนีและไหลไปเรื่อยๆ ทำให้ที่นอนยุบ ไม่คงสภาพอย่างที่ควรจะเป็น จึงนำแนวคิดนี้ไปศึกษาต่อ และทดลองสร้างรูปแบบ “การแบ่งห้องให้นุ่น” ขึ้นเป็น 3 ลักษณะ คือ

    1. แบ่งเป็นโมดูล - เป็นเทคนิคดั้งเดิม แต่อาจปรับฟอร์มของช่องให้แปลกใหม่ขึ้น

    2. แบ่งเป็นเลเยอร์ - แยกห้องเป็นชั้นๆ  แต่ละชั้นมีลักษณะซ้อนทับกัน

    3. แบ่งเป็นหน่วยอิสระ -  โดยแต่ละหน่วยมีความเป็นอิสระ แยกจากกันโดยเด็ดขาด

     

    4 กลุ่มสินค้าที่นำมาทดลองเทคนิค

    1. ที่นอนเด็ก ทดลองด้วยเทคนิคการแบ่งห้องแบบเลเยอร์ เพื่อให้สามารถแยกชั้นไปทำความสะอาดได้ง่าย

    2. เตียงนอนผู้ใหญ่ ใช้เทคนิคดั้งเดิมของการแบ่งห้องแบบโมดูลที่เชื่อมต่อถึงกัน แต่ได้ลองออกแบบที่นอนให้ผสานเป็นชุดเดียวกับเตียงนอน (Bed frame) ทำให้พับเก็บได้ ง่ายต่อการขนส่ง / โยกย้าย รวมทั้งมีดีไซน์ที่ดูทันสมัยและเจาะกลุ่มตลาดบนที่มีกำลังซื้อมากยิ่งขึ้น

    3. เก้าอี้ Bean bag -นำเทคนิคการแบ่งช่องเป็นหน่วยๆ แบบแยกอิสระมาประยุกต์ใช้ โดยได้ลองทำไส้ในเป็นก้อนผ้ากลมๆ ยัดด้วยนุ่น ซึ่งแตกต่างจาก Bean bag ที่เห็นทั่วไปในท้องตลาด

    4. ที่นั่งแพทเทิร์น  คาดว่าจะผสมผสานเทคนิคการแบ่งช่องหลายแบบ และอาจลองใช้เทคนิคการแบ่งช่องแบบหลอดเพื่อช่วยในเรื่องโครงสร้างด้วย

     

  • 3 นำเสนอแบบร่างพร้อมต้นแบบ

    o-d-a นำเสนอแบบร่างพร้อมต้นแบบในการพัฒนาผลิตภัณฑ์โดยได้แบ่งออกเป็น 2 แนวทาง คือ

     1. เก้าอี้ Bean bag ได้นำแนวคิดการแบ่งนุ่นออกเป็นห้องมาสร้างเอกลักษณ์ให้กับผลิตภัณฑ์ใหม่ โดยเลือกใช้วัสดุ 2 ประเภท คือ 1) วัสดุทึบสำหรับใช้บริเวณรองนั่ง และ 2) วัสดุโปร่ง (คล้ายตาข่าย) สำหรับโชว์ลูกบอลยัดนุ่นที่อยู่ภายใน เพื่อให้เห็นความต่างจาก Bean bag ทั่วไปที่ใช้เม็ดพลาสติก ในส่วนของรูปทรง ขนาด และแพทเทิร์นการตัดเย็บ ลูกบอลยัดนุ่นนี้ได้ผ่านการทดสอบด้านรูปทรงมาแล้ว โดยพบว่ารูปทรงสี่เหลี่ยม “ลูกเต๋า” ที่ประหยัดเนื้อที่การตัดผ้ามากที่สุด กลับขึ้นรูปได้ยากกว่าเมื่อเทียบกับรูปทรงกลมแบบ “ลูกบอล” ที่ใช้แพทเทิร์นผ้าเพียงแค่สองชิ้นแบบ เดียวกับลูกเบสบอล

     

    จากนั้นได้กำหนดขนาดที่เหมาะสมให้กับลูกบอลนุ่นนี้ โดยผลิตให้มีขนาด 64 กรัม มีเส้นผ่าศูนย์กลาง 16 เซนติเมตร 50 ลูก เพื่อใช้ทดสอบประสิทธิภาพการนั่งและ “ความรู้สึกในการนั่ง” ในเบื้องต้น ซึ่งจากการทดสอบของผู้ร่วมเวิร์คชอปหลายท่าน แนะนำว่าขนาดของลูกบอล อาจจะใหญ่เกินไป และแข็งทำให้นั่งไม่สบาย ซึ่งวิญญูได้อธิบายว่านุ่นจะอ่อนตัวและนุ่มลงเองหลังจากใช้งานไปแล้วระยะหนึ่ง ความแข็งนี้จะเกิดขึ้นเฉพาะการใช้งานในช่วงแรกเท่านั้น

     

  • 4 พัฒนาต้นแบบ

    o-d-a นำแนวคิดจากแบบร่าง 1) เก้าอี้ Bean Bag ที่ใช้ลูกบอลยัดนุ่น และ 2) ที่นั่งแบบพับเชื่อมขึ้นรูปโดยการแบ่งช่องใส่นุ่น มาผสมผสานจนเกิดเป็นชิ้นงานใหม่ โดยได้ปรับปรุงแนวคิดจากทั้งข้อจำกัดและศักยภาพในการผลิต 2 เรื่อง คือ

    1. ทักษะการผลิต ผู้ผลิตไม่ถนัดการยัดนุ่นในปริมาตรขนาดเล็กแบบลูกบอล แต่จะเชี่ยวชาญกับผลิตภัณฑ์ขนาดใหญ่ เช่น หมอน ที่นอน หรือหมอนขิดดังนั้นการออกแบบที่ต้องใช้ลูกบอลขนาดเล็ก จึงไม่สอดคล้องกับ “ทักษะการผลิต” ของผู้ผลิตวัสดุ

    2. เวลา ต้องเย็บลูกบอลยัดนุ่นไม่ต่ำกว่า 200 ลูกต่อผลิตภัณฑ์หนึ่งชิ้น อาจทำให้ไม่คุ้มค่าผลิตภัณฑ์จะมีราคาค่อนข้างสูง แต่ไม่ตอบสนองในด้านประโยชน์ใช้สอยมากนัก

     

    อย่างไรก็ดี ในงานออกแบบขั้นสุดท้าย o-d-a ได้คงแนวคิดเดิมไว้ 2 ประการ คือ

    1. การแบ่งห้องนุ่นที่แยกจากกันเป็นอิสระ : โดยปรับจากรูปทรงลูกบอลที่มีปริมาตรขนาดเล็ก มาสู่รูปทรงกระบอกที่มีปริมาตรขนาดใหญ่ ซึ่งสอดคล้องกับทักษะการผลิตของจารุภัณฑ์ และย่นระยะเวลาการผลิตไปได้มาก

    2. รูปแบบการใช้งาน : เป็นที่นั่งพักผ่อนแบบ Bean Bag หรือเก้าอี้ที่มีที่พนักพิงนั่งสบายแบบ Lounge Chair

     

    ทดลองขึ้นต้นแบบเก้าอี้

    o-d-a ได้ทดลองขึ้นรูปชิ้นงานทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้าขนาดเล็กมา 1 ชิ้น พร้อมยัดไส้โพลีเอสเตอร์ไว้ด้านใน จากนั้นม้วนตัวงานให้เป็นวงกลมคล้ายรูปโดนัทแบบแบน และเมื่อลองกดบริเวณขอบของชิ้นผ้าให้พับตัวลงไปตรงกลางทั้งหมด ก็จะเกิดรูปทรงใหม่ที่คล้ายกับเก้าอี้ Bean Bag ขึ้นมา

     

    จากนั้นขึ้นต้นแบบตามขนาดจริง โดยแบ่งช่องบนตัวผลิตภัณฑ์ออกเป็น 10 หน่วย แต่ละหน่วยมีขนาดประมาณหมอนข้าง ใช้เส้นใยโพลีเอสเตอร์ยัดแทนนุ่นจริง จากนั้นม้วนเป็นวงกลมและผูกปลาย “เชือก” ทั้งสองด้านเข้าหากัน เมื่อกดบริเวณขอบด้านบนของชิ้นงานให้พับกลับลงไปในช่องตรงกลาง ปรากฏว่าได้สร้างรูปทรงใหม่ที่ดูเหมือนเก้าอี้นั่งแบบ Stool หรือถ้าปรับรูปแบบการกดพับชิ้นงานออกไป ก็จะสร้างรูปทรงเก้าอี้ที่มีพนักพิงเล็กๆ คล้ายกับ Bean Bag ได้

     

    o-d-a และจารุภัณฑ์สรุปในตอนท้ายว่า ได้วางแผนจะใช้นุ่นจริงในการขึ้นรูปทรงผลิตภัณฑ์ต้นแบบ และด้วยคุณสมบัติที่อัดตัวได้แน่นมากของนุ่น จะทำให้รูปทรงของเก้าอี้มีความคงตัวและนั่งได้สบายมากกว่านี้ โดยจะพัฒนาขนาดของผลิตภัณฑ์ที่เหมาะสมพร้อมคำนึงถึงปริมาตรการยัดนุ่นที่สอดคล้องกับการใช้งานด้วย

     

  • 5 ผลิตภัณฑ์ต้นแบบ

    o-d-a นำแนวคิดและข้อแนะนำจากเวิร์คชอปไปพัฒนาต่อยอดเป็นผลิตภัณฑ์ต้นแบบจริง แต่ “ต้นแบบเก้าอี้” ที่ทำยังติดปัญหาสำคัญอยู่ 2 จุด คือ

    1. นุ่นที่ยัดแต่ละช่องมีความแข็งอัดกันแน่น ทำให้ไม่สามารถกดเป็นที่นั่ง Stool หรือ Bean Bag ได้

    2.  เมื่อลดปริมาณนุ่น ตัวเก้าอี้ก็ยวบเกินไปจนไม่สามารถรักษารูปทรงในขณะที่นั่งได้

     

    ด้วยเหตุนี้จึงต้องปรับปรุงรูปทรงและแพทเทิร์นของเก้าอี้ใหม่ โดยมีรายละเอียดดังต่อไปนี้

    1. ปรับแพทเทิร์นใหม่โดยเย็บเก้าอี้ให้เป็นรูปโดนัทตั้งแต่ต้น รวมทั้งมีการเดินด้ายเสริมเพื่อจะสร้าง ‘รอยพับ’ เป็นไกด์ให้กดปรับรูปทรงเป็นเก้าอี้ได้ง่ายขึ้น สามารถควบคุมรูปทรงของเก้าอี้ได้ดีขึ้น ไม่เกิดปัญหาการยุบตัวเหมือนเก่า

    2. แนวคิดเรื่องการ ‘แบ่งห้อง’ ที่แยกเป็นอิสระ จะไม่สามารถถอดนุ่นแต่ละห้องออกมาซักได้ ต้องอาศัยวิธีทำความสะอาดทั้งตัวผลิตภัณฑ์แทน

     

    ข้อคิดเห็นจากผู้ร่วมเวิร์กช็อป- ชอบแพทเทิร์นแบบเดิมมากกว่า เพราะดูแปลกใหม่น่าสนใจและมีประโยชน์ใช้สอยที่หลากหลาย เช่น สามารถปรับเป็นที่นอนได้ด้วย- อยากให้นำรูปทรงแบบเดิมมาศึกษาอีกครั้ง และลองหาวิธีแก้ปัญหาเรื่องการยัดนุ่นและการพับเพิ่มเติม

     

This is a demo image

BY

© Material ConneXion® Bangkok 2015