Creative Knowledge

« Back to Result | List

สัจจะแห่งวัสดุสู่งานไม้ Upcycling : คุยนอกรอบกับ สมานชัย อธิพันธุ์อำไพ และ นิพิฐพนธ์ ภูริชบุญทรัพย์

the cooperation.jpg

leowood.jpg

โครงการ The Cooperation ปีที่ 2 จับคู่สร้างสรรค์ระหว่างสมานชัย อธิพันธุ์อำไพ  ผู้ผลิตวัสดุไม้แปรรูปและไม้เอ็นจีเนียร์ และ นิพิฐพนธ์ ภูริชบุญทรัพย์ นักออกแบบจาก Millennium Ducks Design Store ร่วมมือกันพัฒนาลวดลายและรูปแบบของวัสดุไม้ให้เป็นเอกลักษณ์ สร้างความแปลกตาเข้าไปในเนื้อไม้ ทำให้ตัววัสดุสามารถนำไปประยุกต์ใช้งานในอนาคตได้ ผลลัพท์ที่ก็ตอบโจทย์ทั้งผู้ผลิตวัสดุ และนักออกแบบ ซึ่งพวกเขาจะมาบอกเล่าถึงกระบวนการคิด ลงมือทำ  และโครงการนี้ได้ให้ประโยชน์อะไรกับพวกเขา ติดตามอ่านบทสัมภาษณ์ได้ด้านล่างนี้

นอกจากผลิตภัณฑ์ตัวใหม่ที่ได้จากโครงการ The Cooperation 2 แล้ว คุณทั้งสองได้อะไรจากโครงการนี้อีกบ้าง
สมานชัย:
ที่เห็นชัดคือบุคลากรของผมได้มีโอกาสพัฒนาตัวเอง ไม่ว่าจะเป็นฝ่ายโรงงาน ฝ่ายพัฒนาผลิตภัณฑ์ หรือฝ่ายการตลาด ทีมงานหลายคนได้เรียนรู้ที่จะทำงานกับมืออาชีพในสายงานออกแบบ ได้หัดคิด สื่อสาร และแลกเปลี่ยนไอเดียระหว่างกัน พัฒนาการตรงนี้เป็นสิ่งที่ผมเห็นชัดเจนครับ ซึ่งถือเป็นโอกาสที่ดีมาก

นิพิฐพนธ์: อย่างแรกคือผมได้เรียนรู้วิธีการที่จะทำงานกับโรงงานขนาดใหญ่ เพราะลีโอวูดฯ เป็นโรงงานไม้ที่ใหญ่ระดับประเทศจริงๆ  ตอนแรกผมก็กังวลนิดหน่อย ไม่แน่ใจว่าเราจะเข้าไปสอดแทรกอะไรตรงไหนได้ กลัวแพ้ใจตัวเอง แต่สุดท้ายผมก็พบว่ามันเป็นเรื่องของการทำงานเป็นทีม เมื่อผู้บริหารยอมเปิดใจกว้าง ความคิดใหม่ๆ มันก็มีความเป็นไปได้ทั้งนั้น 

ได้คิดถึงการทำโปรดักท์ใหม่ๆ ร่วมกันอีกบ้างรึยัง
สมานชัย:
 ผมว่าตอนนี้ผลลัพธ์ที่เราได้มามันยังเป็นแค่จุดเริ่มต้นครับ แต่เราก็เริ่มเห็นทางจะเดินต่อแล้ว สำหรับผมมันต้องมีเฟสต่อไปแน่นอนซึ่งก็คือการต่อยอดวัสดุตั้งต้นนี้ออกไป  ผมคาดหวังว่าเราจะพัฒนาสิ่งที่ได้จากโครงการนี้ไปสู่การผลิตและการขายในเชิงพาณิชย์ได้จริงๆ เรายังต้องเดินต่อจากจุดนี้ไปอีกพอสมควรครับ อย่างน้อยก็มี 6 เดือน ถึง 1 ปีแน่ๆ

เมื่อโจทย์การออกแบบเริ่มต้นจาก “ตัววัสดุ” อยากถามนักออกแบบว่าวิธีการทำงานต้องเปลี่ยนไปจากเดิมหรือไม่ อย่างไร
นิพิฐพนธ์:
จริงๆ ผมไม่ได้ต้องเปลี่ยนอะไรมากเลยนะครับ เพราะสตูดิโอของผมจะเน้นการทำงานกับ “สัจจะของวัสดุ” อยู่แล้ว คือเราพยายามดึงความพิเศษของตัววัสดุออกมา แล้วดูว่ามันเป็นไปได้กับความถนัดของโรงงานมั้ย เพราะโรงงานแต่ละแห่งถึงแม้จะทำไม้เหมือนกัน แต่เขาก็จะมีทักษะที่ต่างกัน มีเรื่องของความคุ้มในการผลิตที่เราต้องพิจารณาด้วย 

จากจุดเริ่มต้นจนถึงวันนี้ ผลิตภัณฑ์ที่เกิดขึ้นมันต่างจากที่คิดไว้ในตอนแรกหรือไม่
สมานชัย:
สำหรับผมสิ่งที่ได้มา ณ จุดนี้มันเกินความคาดหมายไปแล้วครับ คือตอนที่ผมให้โจทย์ไปนั้นผมก็มีภาพในหัวประมาณหนึ่ง แต่พอเทียบกับผลลัพธ์ที่ได้มา ณ ตอนนี้มันเหมือนเป็นสองเท่าไปแล้ว แม้มันจะยังเป็นแค่เฟสแรกก็ตาม แต่ผมก็ถือว่ามันบรรลุเกินเป้าไปไกลมาก ผมแฮปปี้กับผลลัพธ์ที่ได้จากงานนี้มากๆ ครับ

นิพิฐพนธ์: ตอนแรกผมแค่คิดว่าจะเอาวีเนียร์มาทำลวดลายหรือทำแพทเทิร์นใหม่ แต่ไม่ได้คิดไปถึงการนำเศษวัสดุหรือขยะในโรงงานกลับมาเวียนใช้ใหม่แบบนี้  ผมต้องขอชมการวางโปรแกรมเวิร์คชอปของ MCB นะครับ ผมว่ามันกำลังดีมากเลย ทำให้นักออกแบบมีเวลาตกผลึกทางความคิด และทำให้เกิดพัฒนาการที่ต่อเนื่องไปได้เรื่อยๆ ถ้าย้อนกลับไปมองจากจุดนี้ สิ่งที่ผมคาดหวังในเดือนแรกมันต่างจากสิ่งที่ผมเดินมาถึงในวันนี้มาก


840d0165dbafbda91059449a952c0841.jpg
เศษไม้เหลือใช้ของโรงงานถูกนำกลับมาแปรรูปเป็นรูปทรงของแท่งไม้ที่มีวงปีตามธรรมชาติ

ในฐานะผู้ประกอบการ คุณมองว่าดีไซน์ควรมีบทบาทกับธุรกิจหรือกับการผลิตตั้งแต่ตอนไหน
สมานชัย:
ควรต้องเข้ามาตั้งแต่ช่วงเริ่มต้นเลยล่ะครับ ตั้งแต่ช่วงการคิดคอนเซ็ปท์ผลิตภัณฑ์เลย ผมชอบคำของคุณนิพิฐพนธ์ในเรื่อง “สัจจะของวัสดุ” นะ เพราะถ้าคนที่ออกแบบไม่ได้รู้ซึ้งถึงตัววัสดุจริงๆ เขาก็จะทำมันออกมาได้ไม่ดี หรือทำได้แต่ในราคาที่ไม่เหมาะสม อย่างในการทำงานครั้งนี้ผมเชื่อว่านักออกแบบเขาได้ลึกซึ้งถึงธรรมชาติของวัสดุอย่างแท้จริง เพราะเขาเป็นผู้ให้กำเนิดมันขึ้นมา ซึ่งมันทำให้ผมเชื่อว่าหลังจากนี้เขาก็จะหาวิธีต่อยอดและเพิ่มมูลค่าให้กับวัสดุนี้ได้ดีเช่นกัน

ถ้านักออกแบบมีเวลาทำงานมากกว่านี้อีกสองสามเท่า อะไรคือ “โปรดักท์ในฝัน” ของคุณ
นิพิฐพนธ์:
ตอนนี้เราพัฒนาตัววัสดุมาถึงจุดที่เราสามารถออกแบบ “วงปี” ในเนื้อไม้ได้แล้ว ซึ่งต่อไปมันก็อาจจะไม่ใช่แค่วงกลมหรือวงรีธรรมดาๆ  แต่อาจจะเป็นรูปสามเหลี่ยม หรือรูปร่างอื่นๆ ที่จะทำให้วัสดุนี้ดูพิเศษออกไปอีก นอกจากนั้นผมก็อยากจะใส่ลูกเล่นเพิ่มเติมลงไปในเนื้อไม้แต่ละเลเยอร์อีก เพราะการที่เราม้วนแผ่นวีเนียร์ทุกๆ ชิ้นกลับเข้าไป (เป็นท่อนซุง) เราสามารถจะแต่งแต้มมันก่อนได้ ผมอาจจะลองใส่สีสดๆ ลงไปเพื่อทำให้เกรนไม้ (เวลาที่แปรรูปแล้ว) ดูแปลกตายิ่งขึ้น หรืออาจจะทำให้มันเรืองแสงหน่อยๆ ด้วยสารฟลูออเรสเซนต์ ไม่แน่เราอาจจะต่อยอดสิ่งนี้ไปเป็น “นวัตกรรมวัสดุเอาท์ดอร์” ตัวใหม่เลยก็ได้

705ae8afd20b4ecb77eb4493e85f38c5.jpg

บทความตามติดโครงการ The Cooperation ปี 2
อ่าน ตามติดโครงการ The cooperation ปี 2 ตอนที่ 1/8  
อ่าน ตามติดโครงการ The cooperation ปี 2 ตอนที่ 2/8   
อ่าน ตามติดโครงการ The cooperation ปี 2 ตอนที่ 3/8   
อ่าน ตามติดโครงการ The cooperation ปี 2 ตอนที่ 4/8   
อ่าน ตามติดโครงการ The cooperation ปี 2 ตอนที่ 5/8   
อ่าน ตามติดโครงการ The cooperation ปี 2 ตอนที่ 6/8   
อ่าน ตามติดโครงการ The cooperation ปี 2 ตอนที่ 7/8   
อ่าน ตามติดโครงการ The Cooperation ปี 2 ตอนที่ 8/8


« Back to Result

  • Published Date: 2015-04-09
  • Resource: www.tcdcconnect.com
  • Made here on earth พื้นที่งานช่างที่สร้างจากสติ
  • จับตามอง “วอร์ซอ” เมืองหลวงแห่งประเทศโปแลนด์ อดีตเมืองที่เกือบจะหายไปจากแผนที่โลก ด้วยเหตุความเสียหายที่ได้รับจากสงครามโลกครั้งที่ 2 แต่ขณะนี้ วอร์ซอคือเมืองที่กำลังถูกพูดถึงในฐานะ “Cool Destination” ที่น่าจับตามองมากที่สุดในยุโรป
  • สำรวจมุมมองนักคิด “ดร.วสุ โปษยะนันทน์” สถาปนิกผู้เชี่ยวชาญด้านการอนุรักษ์โบราณสถาน จากสำนักสถาปัตยกรรม กรมศิลปากร ผู้ที่บอกให้เราเข้าใจว่า คุณค่าและความหมายคือจุดเริ่มต้นของการอนุรักษ์และการจัดการโบราณสถานอย่างยั่งยืน
  • เพื่อนหญิงพลังหญิงในภาพประกอบของ Superfah Jellyfish
  • สีสันที่เป็นตัวเองของ Mana Dkk
  • ความสูงวัยไม่ใช่เรื่องตัวเลขของอายุที่น่ากลัวอีกต่อไป การค้นหารูปแบบความสุขในแบบของตัวเองบวกกับอัพเดทเทรนด์การมีอายุยืนผ่านหนังสือหรือบทความออนไลน์ ช่วยเพิ่มบทสนทนาระหว่างคนรุ่นเรา รุ่นพ่อ และรุ่นแม่ปู่ย่าตายาย TCDC Resource Center จึงอยากบอกต่อหนังสือดีที่ว่าด้วยเรื่อง “สูงวัย” ที่เรายังไม่รู้อีกมากมาย
  • Yim Lek Lek งานกระดาษสร้างรอยยิ้ม ด้วยความฝันเพื่อตัวเองและผู้อื่น
  • เมื่อนิยามของคำว่าสูงวัยได้เปลี่ยนไปจากเดิม ซึ่งเห็นได้จากวิถีชีวิตอันน่าสนใจของผู้สูงวัยที่ไม่ยอมแพ้ต่อข้อจำกัดของร่างกาย หากแต่ลุกขึ้นมายอมรับธรรมชาติและอยู่อย่างมีความหมายและไม่มองว่าตนเป็นภาระของสังคม จนบางคนเป็นถึงแฟชั่นไอคอน นักเขียน นักแสดง กระทั่งการมีทางเลือกการทำกิจกรรมมากมายเพื่อตอบโจทย์เขาเหล่านั้น อย่างเช่นคลาสโยคะหลักสูตรผู้สูงวัย เป็นต้น
  • จากสถิติพบว่า สิงคโปร์มีประชากรผู้สูงอายุ (อายุมากกว่า 60 ปี) เป็นจำนวนสูงที่สุดในเอเชีย (รองลงมาเป็นไทย) ทำให้ภาครัฐได้วางแผนและพัฒนาระบบต่างๆเพื่อคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้น ผ่านนโยบายการเป็นประเทศ 'Nation for All Age' โดยมีการลงมือทำที่หลากหลาย โดยเฉพาะการพัฒนาพื้นที่ของเมืองมารีน พาเหรด ที่ได้รับการพัฒนาให้เป็น City for All Ages (CFAA)
  • ในอีกไม่ช้า คำว่า “สูงวัย” จะใช้กำหนดอะไรไม่ได้ เพราะสังคมผู้สูงอายุในวันนี้เต็มไปด้วยภาพของคนสูงวัยที่ตื่นตัวพร้อมทำงาน เริ่มต้นทดลองใช้โซเชียลมีเดีย ออกไปท่องเที่ยวพร้อมลูกหลาน รวมถึงการเกิดปรากฏการณ์ “หกศูนย์อีกครั้ง” (Second sixties) ที่กำลังกลับมา แล้วเราจะออกแบบชีวิตอย่างไรหากวันข้างหน้าเราจะเป็นส่วนหนึ่งของสังคมผู้สูงอายุอย่างเต็มรูปแบบ เพื่อให้ในอนาคตที่ใกล้ถึงนี้ ไม่มีคำว่าสูงวัยมาเป็นข้อจำกัดในการใช้ชีวิตได้อีกต่อไป