Creative Knowledge

« Back to Result | List

Yves Behar นักออกแบบอุตสาหกรรม, ผู้ก่อตั้งบริษัทฟิวส์โปรเจกต์

yve_.jpg

"เน้นการเล่าเรื่องเพื่อให้ลูกค้าสัมผัสได้ ว่าตราสินค้าสื่ออารมณ์ ความรู้สึกอย่างไร" เป็นปรัชญาของฟิวส์โปรเจคต์ สตูดิโอออกแบบที่ก่อตั้ง โดยอีฟ บีฮาร์ บีฮาร์ได้รับการยกย่องให้เป็น "นักออกแบบครบวงจร" เขาได้ เสนอนวัตกรรมการออกแบบให้กับมินิ เฮอร์แมน มิลเลอร์ เบอร์เคน สต็อก ไนกี้ โตชิบา โซนี่ และฮิวเลตต์ แพ็คการ์ด นอกจากนี้เขายังชนะรางวัลมามากมาย ซึ่งรวมถึงรางวัลการออกแบบระดับชาติอันทรงเกียรติ จากพิพิธภัณฑ์การออกแบบแห่ง ชาติ คูเปอร์ฮิววิตต์ สมิธโซเนียนโดยที่ผลงานของเขายังได้จัดแสดงในพิพิธภัณฑ์เป็นการถาวรอีกด้วย"

ทีมงาน TCDC พูดคุยกับเคอิตะ เมื่อเขาร่วมเป็นวิทยากรในงาน Creativities unfold, Bangkok 2006-07

หากมองย้อนกลับไปในชีวิตการทำงานของคุณ คุณคิดว่าการศึกษาในระบบโรงเรียนนั้น เอื้อประโยชน์ต่อการทำงานของคุณหรือไม่ อย่างไร
แน่นอนครับ ผมต้องเรียน Drawing และอีกหลายอย่างในโรงเรียนที่กลายเป็นสิ่งสำคัญในวันนี้ เช่น Creative Writing วรรณคดี และการละคร ซึ่งเป็นสิ่งที่ผมสามารถใช้ประโยชน์ได้ในการทำงานปัจจุบัน แล้วก็การเรียนงานออกแบบก็จำเป็นมาก ผมทำงาน Drawing 80 ชั่วโมงทุกสัปดาห์ ติดต่อกัน 4 ปี มันโหดมากครับ แต่มันเป็นสิ่งที่ต้องเรียน

สมัยเด็ก คุณวาดรูปหรือคุณเล่นของเล่นอย่างอื่นมากกว่ากัน
ผมไม่ได้วาดรูปมากนักหรอก จนกระทั่งอายุ 17 -18 ปี แต่ผมชอบประดิษฐ์ ประดิษฐ์ของที่เกี่ยวกับการเล่นกีฬาคิดวิธีเล่นวินด์เซิร์ฟบนหิมะ นึกออกมั้ยครับ การผสมวินเซิร์ฟเข้ากับสกีน่ะ และผมก็ใช้มันจริงๆอยู่ 2 -3 ปีนะและก็เคยทำเฟอร์นิเจอร์เองด้วยแล้วตอนช่วงวัยรุ่นล่ะ คุณเป็นพวกบ้าของมียี่ห้อหรือเปล่า

ไม่เลย ผมเป็นพวกเด็กพังก์ ออกนิวเอจหน่อยๆ ไม่ชอบยี่ห้อที่ดังในท้องตลาด ผมไม่เข้าใจยี่ห้อพวกนั้น สนใจพวกวงดนตรีกับศิลปินมากกว่าพวกยี่ห้อสินค้า

แล้วตอนนี้ล่ะ มีของอะไรสักอย่างมั้ยที่ชีวิตคุณจะขาดมันไม่ได้เลย
คงเป็นพวกอุปกรณ์สื่อสาร คอมพิวเตอร์แลปทอป สมุดจดงาน ...ไม่รู้สิครับ หรือผมอาจจะอยู่ได้ โดยไม่มีพวกมันก็ได้มั้ง...แต่พวกเซิร์ฟบอร์ดนี่สำคัญมาก

มันมีของบางอย่างที่ทำให้คุณได้แสดงความเป็นตัวตนออกมา ไม่ว่าจะเป็นทางกายภาพอย่าง เช่นเซิร์ฟบอร์ดหรือจะเป็นเรื่องของชีวิตทำงาน อย่างพวกคอมพิวเตอร์หรือสมุดโน้ต ผมคิดว่าสิ่งเหล่านั้นล่ะที่สำคัญในชีวิต

ในชีวิตการทำงานของคุณ คุณคงได้เดินทางบ้างไม่มากก็น้อย มีที่ไหนในโลกมั้ยที่คุณไปแล้วรู้สึกดีที่สุดและที่ไหนที่ทำให้คุณรู้สึกไม่ดีเลย
ผมรู้สึกไม่ดีเวลาอยู่ในสนามบินและบริเวณที่ต้องมีระบบรักษาความปลอดภัยส่วนที่ ที่ทำให้ผมรู้สึกดีได้ ก็คือที่ที่ผมรู้สึกคุ้นเคยกับมัน หรือที่ที่มีอะไรใหม่ๆให้เรียนรู้ มีวัฒนธรรมใหม่ๆ อะไรพวกนี้ล่าสุดนี่ผมไปอเมริกาใต้มา มันเหมือนกับการค้นพบโลกใหม่เลยก็ว่าได้ เวลาที่ได้รับเชิญไปในที่แปลกๆ ที่ที่เราไม่เคยรู้จักมันมาก่อน อย่างครั้งหนึ่งที่ผมถูกเชิญไปอลาสก้า เป็นที่ที่น่าสนใจมากนะ ในชีวิตนักออกแบบนี่คุณต้องเป็นพวกอยากรู้อยากเห็น คุณต้องรักที่จะผจญภัย

พูดถึงสถานที่ที่คุณรู้สึกว่าเป็นปัญหากับคุณ สมมติว่าคุณสามารถทำอะไรก็ได้เพื่อจะขจัดปัญหาพวกนั้นคุณจะทำอะไร ในฐานะที่คุณคือ อีฟ เบฮาร์ แห่วฟิวส์โปรเจ็กท์
ผมคงจะให้ความสำคัญในเรื่องของประสบการณ์ ปรับมันให้ดีขึ้น จากงานออกแบบและการสร้างความหมายจากเทคโนโลยีด้วย และอาจต้องใช้เวทมนตร์ด้วยนิดหน่อย (หัวเราะ)

อะไรที่คุณคิดว่าเป็นเรื่องเลวร้ายที่สุด ที่คนในสายอาชีพของคุณจะสามารถทำได้
การยกเลิกโครงการที่ผมมีความเชื่อมั่นและอยากจะทำมันมากๆมั้งครับ นั่นคงจะเป็นเรื่องที่แย่ที่สุด

เรื่องเศร้าในชีวิตนักออกแบบก็คือเวลาที่คุณทุ่มเทแรงกายแรงใจให้กับอะไรสักอย่างหนึ่งที่สุดท้าย แล้วมันไม่เกิดขึ้นมันไม่เป็นไปอย่างที่คุณหวัง มันเกิดขึ้นเวลาที่คนอื่นมาเอาโปรเจ็กท์ของคุณไป ซึ่งเป็นเรื่องแย่ที่สุด มันเหมือนกับการพรากลูกไปจากอกแม่

แล้วอะไรคือ เรื่องเลวร้ายที่สุดที่นักออกแบบจะทำได้
ก็มีหลายอย่างนะ อาจจะเป็นการที่คุณ...ยอมแพ้

คุณจำเป็นต้องต่อสู้กับมันไปตลอด ตั้งแต่ต้นจนหยดสุดท้าย ผลลัพธ์ที่ได้ในตอนสุดท้ายคือสิ่งที่ตัดสินโปรเจ็กท์ทั้งหมดดังนั้นคุณต้องอยู่ตรงนั้นเพื่อช่วยทำให้มันดี ไม่ใช่ไปป่วน หรือไปเจ้ากี้เจ้าการคุณต้องเป็นนักแก้ปัญหา เป็นผู้ที่ทำให้ทุกอย่างมันออกมาดี ผมทุ่มเทเวลาให้กับงานดีๆ อย่างเต็มที่เพราะเมื่อทุกอย่างมันผ่านกระบวนการต่างๆ จนมาถึงจุดสุดท้ายได้แล้ว คุณอาจจะเห็นว่าคุณมีส่วนสร้างความเปลี่ยนแปลงบางอย่างที่ยิ่งใหญ่มากก็ได้ ฉะนั้น ต้องไม่ยอมแพ้ครับ นั่นเป็นเรื่องที่แย่ที่สุด

คุณเห็นตัวเองทำอะไรในอีก 20 ปีข้างหน้า
ผมคิดว่า นักออกแบบตายได้ แต่หยุดทำงานไม่ได้ครับ ดังนั้นผมก็คงจะยังทำในสิ่งที่ทำอยู่ใน ปัจจุบันนี้ เนื้องานอาจจะต่างไป เทคโนโลยีที่ใช้ต่างไป ลูกค้าก็ต่างไป แต่ผมยังอยากจะทำงาน อย่างสร้างสรรค์ ซึ่งมันน่าจะเปิดกว้างออกไปเรื่อยๆ มันทำให้ผมตื่นเต้นนะ ผมคงยังทำงานเชิงพาณิชย์อยู่ด้วย แต่ก็อยากที่จะทำงานในลักษณะอื่นๆบ้าง อะไรที่มันมีความเป็นศิลป์สูงๆ หรืออะไรที่เกี่ยวกับการค้นพบใหม่ๆนะครับ

Dedicated to the emotional experience of brands through storytelling" is the philosophy of Fuseproject, a design studio founded by Yves Behar.

Regarded as "multi-disciplinary designer", Behar has delivered innovative designs for Mini, Herman Miller, Birkenstock, Nike, Toshiba, Sony and Hewlett Packard. He achieved long list of awards including the esteemed National Design Award from the Cooper Hewitt Smithsonian National Design Museum, where his work is part of the permanent collection

Yves Behar share his though when he was a guest speaker at Creativities Unfold, Bangkok 2006-07, TCDC

Looking back on your career, would you say formal education has been useful?
Yeah, absolutely. I did have to learn to draw. And there are other things in my education that became important, such as being interested in creative writing, literature and theater, which I've been able to bring into my work. And design education was very important. I drew like 80 hours a week for four years. It was really tough, but it had to be learned.

Back in your childhood, did you draw or did you play with other toys?
I didn't draw very much until I was 17 or 18. But I made things. I was making sports-related objects. I invented a way to do windsurfing on snow - you know, mix windsurfing and skiing together - and I used it for a few years. I also was building furniture.

As a teenager, were you attached to brands?
No... I was a bit of a punk and a bit of a new-age kid. I didn't like mainstream brands. I didn't understand them. I was more interested in musicians and artists than in commercial brands.

What about now, is there one object you cannot live without?
I guess the objects of communication. My laptop is an important tool, or my notebook. But I don't know. I could live with none of it. My surfboards are important.

There are certain objects that can get you to express yourself, whether it's physically like a surfboard or whether it's from your work's standpoint like a computer or a notepad. I guess those are important things.

You've probably done quite a bit of traveling for your work. In your experience, what places do you find most comfortable and least comfortable?
Airports and security areas are probably the least comfortable places.

Most comfortable places are usually when I get to a place and I'm familiar with it. Or where I learn new things, discover new cultures. Recently, I went to South Africa, which was a great discovery. Or, you're often invited to completely new, unexpected places. I was invited to Alaska recently,which was very interesting. Being a designer, you have to be curious. You have to love the adventure of it.

Back to those problematic places... In an ideal world, what would you do to fix that situation as Yves Behar of Fuseproject?
I would focus on the experience. Fix the experience with a bit of design and a bit of poetry, I guess. A bit of technology, a bit of magic. [Laughter]

In your profession, what would be the worst thing anyone could do?
Cancel a project that I would have a lot of passion and belief in is probably the worst.

The worst that happens as a designer is when you put a lot of love and passion and a bit of yourself in something that doesn't happen, that ends up not turning into a real thing that you can show and share and get the rewards and learning that happens when somebody uses your project. That's the worst. It's like taking a baby away from you.

And what is the worst thing a designer could do?
Well, there are many. The worst thing a designer could do is, I would say, give up.
You have to really fight through the project at the beginning. But you also have to be very, very present at the end. A lot of the final, subtle decisions that are made at the end end up sort of ruling the project. So being there as a contributor, not as a naysayer or as a control freak. Being there as a problem solver, as somebody who's going to help make it great, on good projects is probably where I spend a lot of my time. Because all the way to the end, when you're tooling or fixing production issues or solving engineering problems is sometimes when you can continue to make a big difference. Giving up too early is probably the worst thing you can do.

Where do you see yourself in 20 years?
I say designers just die. They never retire. So I would probably continue to do what I'm doing now. The projects are probably different, the technologies are probably different, the clients are probably different. But I would love to continue to participate in a creative way. I think these ways are going to become more and more diverse, which makes me very excited. I'll continue to do commercial projects, but I'll probably be doing other types of projects - you know, more art-related projects, more discovery-based projects.


« Back to Result

  • Published Date: 2008-05-26
  • Resource: www.tcdcconnect.com