Articles

« Back to Result | List

Tom Kelley, ผู้จัดการทั่วไปของ IDEO บริษัทที่ปรึกษาด้านการออกแบบชั้นนำปรับเปลี่ยนวัฒนธรรมให้กลายเป็นนวัตกรรมองค์กร

tom-kelley2.jpg

ทอม เคลลี่เป็นผู้จัดการทั่วไปของไอดีอีโอ (IDEO) บริษัทที่ปรึกษาด้านการออกแบบชั้นนำของโลก ไอดีอีโอเป็นยิ่งกว่าบริษัทออกแบบด้วยการให้ความช่วยเหลือกลุ่มธุรกิจขนาดใหญ่อย่าง พี แอนด์ จี ในการปรับเปลี่ยนวัฒนธรรมองค์กรให้กลายเป็นนวัตกรรมนอกจากนี้เคลลียังเป็นผู้เขียน หนังสือขายดีเรื่อง "The Art of Innovation" และ "The Ten Faces of Innovation" ซึ่งเขาได้นำเสนอกลยุทธ์ของไอดีอีโอ และเคล็ดลับความสำเร็จ ตลอดจนวิธีส่งเสริมและนำนวัตกรรมไปใช้ในองค์กร

ทีมงาน TCDC พูดคุยกับทอม เคลลี่ เมื่อเขามาร่วมเป็นวิทยากรในงาน Creativities unfold, Bangkok 2006-07

หากมองย้อนกลับไปในชีวิตการทำงานของคุณ คุณคิดว่าการศึกษาในระบบโรงเรียนนั้น เอื้อประโยชน์ต่อการทำงานของคุณหรือไม่อย่างไร
ผมไม่สามารถเชื่อมโยงสิ่งที่ผมทำในปัจจุบันกับการศึกษาในโรงเรียนของผมได้เท่าไหร่ อาจจะมีก็แค่เรื่องการเขียนผมเข้าเรียนในโรงเรียนศิลปศาสตร์เล็กๆแห่งหนึ่งซึ่งที่นั่นเราต้อง “เขียน”กันตลอดเวลา ไม่มีการสอบแบบปรนัย มีแต่ต้องเขียนรายงานหรือข้อสอบอัตนัย ที่ต้องเขียนตอบเยอะๆนั่นคือสิ่งที่ผมได้จากโรงเรียนครับ

ผมใช้การเขียนเยอะมากในตอนนี้แต่กับงานที่ IDEO แล้ว โรงเรียนศิลปศาสตร์ปริญญาตรีรัฐศาสตร์ หรือปริญญาโทการตลาดของผมไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องกับงานนัก แต่ผมก็ยังให้ความสำคัญกับการศึกษานะครับเพราะมันคือพื้นฐานของชีวิต อย่างน้อยคุณก็ยังต้องอยู่ในโลกใบนี้สำหรับผม ส่วนใหญ่เป็นการเรียนรู้จากประสบการณ์ตรงมากกว่า เรียนรู้คุณค่าเชิงวัฒนธรรมจากการปฏิบัติงานจริงเรียนรู้การเป็นผู้นำจากการสังเกตหัวหน้าทีมที่คุณทำงานให้

ถ้าพูดถึงการเรียนรู้นอกระบบล่ะ ตอนเป็นเด็ก คุณชอบเล่นของเล่นจำพวกไหน
ผมกับน้องชายทำข้าวของพังเยอะมากเลย เราถอดชุดเครื่องเสียงในบ้านออกเป็นชิ้นๆ เราแยกชิ้นส่วนเปียโนด้วยทำเละเทะไปหมด ตอนนั้นเกือบถูกฆ่าอยู่ใต้เปียโนนั่นเลยล่ะ

แล้วตอนช่วงวัยรุ่นล่ะ คุณเป็นพวกบ้าแฟชั่น หรือของมียี่ห้อหรือเปล่า
คิดว่าเป็นนะครับ แต่ไม่รุนแรงมาก ผมใส่ยีนส์ Levi’s ทุกวัน แล้วก็ยี่ห้อที่เกือบจะตายไปแล้ว แต่ยังคืนชีพมาใหม่ที่ลูกสาวผมใส่ทุกวันเลยก็คือ รองเท้าเทนนิส Converse ในเมืองไทยมี Converse มั้ยครับ มันหายไปเกือบ 20 ปีเห็นจะได้ แต่ตอนนี้ลูกสาวผมมีอยู่ 7 คู่ และก็ไม่ยอมใส่ยี่ห้ออื่นเลยด้วย

คุณคิดว่าในยุคนั้น คุณก็เป็นเหมือนวัยรุ่นทั่วๆไปหรือเปล่า
ก็คงใช่มั้งครับ “ทั่วๆไป” ในเมืองเล็กๆของมลรัฐโอไฮโออย่างที่ผมโตมาก็คือ เล่นฟุตบอลอะไรทำนองนั้น ถ้ามองทางกลุ่มเพื่อน ผมก็ออก “เด็กแนว” นะ แต่ถ้ามองในแง่การเรียน ผมก็เป็นพวก “ทั่วๆไป” นั่นแหละ พวกครูอาจารย์จะรักผม

พูดถึงโลกของวัตถุนี่ ตอนนี้มีของอะไรสักอย่างมั้ยที่ชีวิตคุณจะขาดมันไม่ได้เลย
ถ้าตอนนี้ก็คือ จักรยานคันโปรดของผมครับ วันเกิดปีที่ผ่านมา ผมตัดสินใจว่าจะขี่จักรยานทางไกลระยะ 50 ไมล์ซึ่งเป็นระยะที่ผมไม่เคยทำได้มาก่อน ผมเลยตัดสินใจซื้อจักรยานคันนี้ ที่น่าจะช่วยให้ผมทำมันได้สำเร็จคือคันนี้คล้ายๆกับคันที่ Lance Armstrong ขี่ใน Tours de France นะครับ เป็นยี่ห้อเดียวกัน รุ่นใกล้เคียงกันเลยของเขาจะรุ่นสูงกว่าของผมหน่อย แต่คันนี้ของผมก็ดีมากๆแล้ว ผมมีความสุขเวลาอยู่บนจักรยาน ต้องมีปัญหาแน่ถ้าใครมาพรากมันไปตอนนี้

ในชีวิตการทำงานของคุณ คุณคงได้เดินทางบ้างไม่มากก็น้อย มีที่ไหนในโลกมั้ยที่คุณไปแล้วรู้สึกดีที่สุด และที่ไหนที่ทำให้คุณรู้สึกไม่ดีเลย
ผมเดินทางเยอะครับ เมื่อสัปดาห์ก่อนผมไปมา 5 ประเทศ ประเทศที่ผมชอบที่สุดเห็นจะเป็นออสเตรเลีย ผมอยู่ที่นั่นนานทีเดียว ได้พบกับภรรยาครั้งแรกก็ที่ป้ายรถเมล์ในออสเตรเลียนี่แหละ แล้วก็ประเทศญี่ปุ่น ผมชอบญี่ปุ่นนะไปมาแล้ว 25 ครั้งที่ที่ทำให้ผมรู้สึกไม่ดีเลย คือ ...อันนี้ไม่ใช่พูดในทางเสียหายนะครับ แต่เมื่อสัปดาห์ที่แล้วผมไปประเทศโปแลนด์มาไม่มีใครพูดภาษาอังกฤษได้เลย จริงๆผมพอจะพูดได้ 6-7 ภาษา ก็เลยพอจะเดาได้บางคำแต่ไม่ทั้งหมด มันเศร้ามากครับเวลาที่คุณไม่เข้าใจภาษาของเขาเอาเสียเลย และก็ไม่มีใครพูดภาษาอังกฤษเลยด้วยไม่ใช่ว่าประเทศเขาไม่ดีนะครับผู้คนที่นั่นน่ารักครับ

ในฐานะผู้จัดการทั่วไปของ IDEO สมมติว่าคุณสามารถทำอะไรก็ได้ที่จะแก้ไขสถานการณ์ที่ทำให้คุณรู้สึกไม่ดีนี้ คุณจะทำอะไร
มันเคยมีไอเดียหนึ่งชื่อว่า “Esperanto” แต่มันไม่เวิร์คครับ เป็นนวัตกรรมที่ไม่สัมฤทธิ์ผล แต่ผมชอบในหลักการของมัน คือ การที่มนุษย์ทุกคนในโลกพูดได้ 2 ภาษา ซึ่งคือภาษาท้องถิ่นของตนกับภาษา Esperanto นี้ ฉะนั้น เวลาที่คุณอยู่กับคนชาติเดียวกันทั้งหมด อย่างคุณก็จะพูดภาษาไทย แต่ถ้ามีคนชาติอื่นร่วมอยู่ในวงสนทนาด้วยเราทุกคนก็จะพูดภาษา Esperanto แทน มันเป็นความคิดที่เยี่ยมยอดมาก เพราะในความจริง แม้ว่าคุณจะพูดได้ 7 ภาษา มันก็ไม่มีวันพอหรอก เพราะวันหนึ่งคุณอาจต้องไปเจอชาวโปแลนด์หรือชาวนอร์เวย์ จริงมั้ยผมโชคดีที่เป็นคนจากชาติที่ใช้ภาษาอังกฤษเป็นภาษาแม่ มันก็คล้ายๆ กับผมพูด Esperanto ในโลกปัจจุบัน ตอนนี้ ผมพยายามสอนภาษาจีนกลางให้กับลูกๆ เพราะผมเห็นความเป็นไปได้ว่า ภาษาจีนกลางนี่แหละจะกลายเป็น Esperanto ของโลกอนาคต ตอนนี้ก็เห็นอยู่แล้วว่า มีประชากรโลกที่พูดจีนกลางได้เป็นพันล้านคนอะไรที่คุณคิดว่าเป็นเรื่องเลวร้ายที่สุด ที่คนในสายอาชีพของคุณจะสามารถทำได้นี่อาจไม่ได้ตอบคำถามของคุณทั้งหมดแต่ที่IDEO เราส่งเสริมให้ผู้คนแหกกฏ มันมีกฏเกณฑ์ที่เราถือปฏิบัติอยู่จำนวนหนึ่ง อย่างกฏในการ Brainstorming ที่เราต้องแปะไว้เหนือกระดานไวท์บอร์ดทุกอันกฏ ข้อหนึ่งคือการเคารพความคิดและการตัดสินใจ ดังนั้น ถ้าคุณอยากจะวิพากษ์วิจารณ์ความคิดอื่นๆในการประชุมBrainstorm นั่นคือ การแหกกฏข้อแรกแล้วแต่คุณอาจไม่ได้รับเชิญเข้าประชุม Brainstorm อีก หรือคุณอาจไม่ได้รับเชิญให้มีส่วนร่วมในการทำงานเลยก็ได้นั่นแปลว่าคุณอาจต้องออกจากบริษัทไป นี่แหละที่เลวร้ายมาก

คุณเห็นตัวเองทำอะไรในอีก 20 ปีข้างหน้า
20 ปีนี่น่าคิดนะ ตอนนั้นลูกๆของผมคงโตเป็นผู้ใหญ่และออกจากบ้านกันไปหมดแล้ว ผมคิดว่า ที่ผมอยากจะทำมากที่สุดตอนนั้นอาจเป็นชีวิตแบบตอนนี้ แบบปัจจุบันนี้เลย ต้องการเขียนหนังสืออีกสักเล่ม จากตอนนั้นถึงตอนนี้อย่างการเดินทางมาเมืองไทยนี่หมายถึงการที่ผมต้องอยู่ห่างจากครอบครัว ที่ผมจำเป็นต้องทำก็คือผมต้องพยายามกลับบ้านให้เร็วที่สุด ซึ่งตอนนี้ผมเพิ่งมาถึงได้ไม่เกิน 48 ชั่วโมงมั้ง แต่เมื่อถึงวันที่ลูกๆผมโตกันหมดแล้ว ภรรยาไม่ต้องทำงานแล้ว ถ้าผมยังสามารถเดินทางมาเมืองไทยอย่างนี้ได้ ผมคงจะอยู่สักสัปดาห์หนึ่ง อยู่จนถึงการบรรยายคราวหน้า ผมคงไม่ต้องมีบ้านก็ได้มั้ง ณ ตอนนั้น อยากจะใช้ชีวิตแบบนี้สักปีสองปี ถ้าภรรยาของผมสามารถมากับผมได้
มันต้องสนุกมากครับ

Tom Kelley is a general manager of IDEO, a world’s leading design consultancy. IDEO has now becoming much more than a design company by helping large corporations such as P&G transforming their culture to innovation. He is also an author of the best-seller “The Art of Innovation” and “The Ten Faces of Innovation” where he shared with readers IDEO’s strategy and secrets of success and how to promote and execute innovation throughout organization.

Tom Kelley share his though when he was a guest speaker at Creativities Unfold, Bangkok 2006-07, TCDC

Has formal education has been useful to your career so far?
You know, I can’t connect most of what I do to my formal education. Well, I guess there’s the one thing which is writing. I went to a small liberal arts college, where we just wrote constantly. There were certainly no multiple-choice exams. It was all either write a paper or do long essay questions. So that, I have used because I write a lot now.

But as far as my work at IDEO, in connecting with that and with my undergrad in political science and a graduate degree in marketing… [Shrug] not so related. But I still believe in education because it grounds you in… well, you have to be a citizen of the world.

To me, it’s all been basically on-the-job learning. You pick up cultural values, you learn from a lot of best practices. You learn how to be leader by watching the leaders that you work for.

What about informal education…what kinds of toys did you play with as a child?
My brother and I took things apart a lot. We took apart the home stereo, but it didn’t necessarily work well afterwards. We took apart the piano, which was a mess. We almost got killed under it.

Later as a teenager, were you addicted to fashion and brand names?
I guess I was attached to brands, but not all so powerful. I wore Levi’s jeans everyday. And then, a brand that almost disappeared and has become popular again – because my daughter wears it everyday – is Converse tennis shoes. Do you have Converse in Thailand? They almost disappeared for about 20 years. But now, my daughter has seven pairs, and she doesn’t wear anything else.

Would you say you were a mainstream kind of teenager?
Kind of sort of. Mainstream in my small town in Ohio was, you know, football player kind of thing. But I don’t know… Socially, I was in the alternative group. But academically, I was mainstream. Yeah, teachers liked me.Speaking of the world of objects… Right now,

what is one object you cannot live without?
My favorite recent object is a really nice bicycle. I had a milestone birthday recently, and I decided, based on that, that I wanted to go on a 50-mile bike ride. It’s longer that anything I’ve really done before, so I decided that I should get a bike that would help me do such a long ride. And so, I have a bike that is… I mean, it’s not too different than the one that Lance Armstrong rode in the Tours de France. Same manufacturer, same category.You know, his bike is slightly better, but my bike is pretty good. It’s just a joy to ride. So yeah, I’d have trouble parting company with my bike.In this field of work, you’ve probably done quite a bit of traveling… from your experience, what places do you find most comfortable and least comfortable. I do a lot of traveling. I was in five countries last week.

My favorite country in the world is probably Australia. I spend a lot of time in Australia. I met my wife in an Australian bus stop, for example. And then Japan. I love Japan. I’ve been to Japan 25 times.

The least comfortable… I don’t consider this as that negative, but I was in Poland last week, among other places, and um… nobody speaks English. I speak a bit of six or seven languages, so I recognize words. But I couldn’t recognize a single word. That’s hard when you can’t read the language at all. And then nobody speaks English. It’s not that it was a bad place. People were very nice.

How would you fix that situation, in an ideal world, as General Manager of IDEO?
Here’s a failed innovation. There was this idea called Esperanto. It didn’t quite take off,
but the idea of Esperanto – which I love – is everyone in the world speaks two languages: their own native tongue and Esperanto. So when you’re around people from your same country, you, of course, will speak Thai. But if there are one or two people from a different country then we’d all just speak Esperanto. It’s great! Because even if you speak seven languages fluently, it’s still not enough. You’ll still run into a Polish person, or a Norwegian or…

Fortunately, for native English speakers like me, English – at least temporarily is the Esperanto of the world. I’m trying to teach my kids Mandarin right now, because it’s possible that in their lifetime Mandarin will be the Esperanto of the world. Certainly
a billion people speak Mandarin.

In your profession, what would be the worst thing anyone could do?
This does not answer your whole question, but in IDEO, a place where we like to
encourage people to break rules, there is one set of rules that we really believe in. That’s the brainstorming rules that we’ve stenciled in big letters up above the whiteboards.

One of the first rules is defer judgment. And so, if you want to criticize ideas during a brainstormer – that would be the first one to break – people stop inviting you to brainstormers. People might eventually stop inviting you to projects, which is to say you have to leave the firm. Yeah, that’d be the big one.

Where do you see yourself in 20 years?
Twenty years is a fun one. Because in 20 years my kids will be grown and out of the house. I think the thing that I would most like to do – I have to write another book between now and then – is right now, traveling to places like Thailand means being away from my family. So what I’m doing is I shorten the trip as much as possible. Here I’m in Thailand for, I think, less than 48 hours total.But if my kids are grown and my wife doesn’t work... gee, if I can travel like… here I’m in Thailand, we can spend a week here and wait for the next talk to come up. I don’t even necessarily have to have a house at that point. I would like to do that for a year or two. If my wife came with me, that would be really fun.

photo credit:
http://www.tenfacesofinnovation.com/thebook/index.htm

« Back to Result

  • Published Date: 2008-03-11
  • Resource: www.tcdcconnect.com