Articles

« Back to Result | List

บทสัมภาษณ์คุณสุมาลิน ฮุนตระกูล-Jewelry Designer เจ้าของแบรนด์ The Apple Tree

เรื่อง : วิสาข์ สอตระกูล


appletree1.jpg

คุณมองว่าตัวเองทำอาชีพอะไร
จะว่าเป็นจิวเวลรี่ดีไซเนอร์ก็คงได้นะคะ แต่ไม่ค่อยได้มองว่าตัวเองเป็นอะไร เป็นคนทำอะไรที่ตัวเองชอบ ยังไม่ได้ถือว่าตัวเองเป็นโปร แต่ตอนนี้งานหลักก็คือจิวเวลรี่

ใครคือ hero ในสายตาของคุณ
Hero ของปอมคือใครก็ได้ที่ปอมนับถือในความคิดความอ่านของเขา ไม่จำเป็นต้องเป็นคนมีชื่อเสียง อาจเป็นคนใกล้ตัวก็ได้ ปอมชอบคนที่อยู่ในโลกของความเป็นจริง มองอะไรทะลุปรุโปร่งและสู้ชีวิต อย่างตอนนี้ก็คงจะเป็นพ่อกับแม่ที่เราเห็นว่าเขาสู้นะ เขาทำงานเหนื่อยแต่ก็ยังรู้จักปล่อยวางและมองโลกในแง่ดี ปอมชอบตรงนั้นลักษณะงานของคุณเป็นยังไง ช่วยเล่าวิธีการทำงานคร่าวๆ จริงๆ ไม่เป็นระเบียบเลย แต่ปอมเชื่อว่าอะไรที่เกิดขึ้นจากตัวเราจริงๆมันจะมีความสดใหม่ ฉะนั้นเวลาที่ไอเดียมันเข้ามาชนเรา แล้วเรารู้ว่ามัน "ใช่" เราก็ใช้ตรงนั้นเป็นแรงบันดาลใจ แล้วค่อยๆทำไป ดูว่ามันจะออกมาเป็นรูปเป็นร่างตามที่คิดไว้แค่ไหน มากกว่าที่จะทำงานเป็นระบบว่าสิ่งนี้มันจะต้องออกมาเป็นอย่างนี้อย่างนั้นตายตัว ปอมจะดูว่าจากจุดนี้มันจะต่อยอดออกไปได้มากแค่ไหน จับสิ่งที่ทำให้งานมันออกมา...ไม่เหมือนกับที่มันควรจะเป็น นั่นจะทำให้งานดูน่าสนใจมากกว่า

อะไรคือแรงขับเคลื่อนในการคิดงาน
ส่วนมากจะเป็นสิ่งใกล้ตัว สิ่งที่คนมองข้าม สำหรับปอมแรงบันดาลใจไม่จำเป็นต้องเป็นอะไรที่ลึกเลย อาจเป็นสิ่งเล็กน้อยในชีวิตประจำวัน หรือแม้แต่จินตนาการของเรา บางทีเป็นแค่อารมณ์ อย่างคอลเล็กชั่นที่แล้ว ปอมนั่งดูข่าวอยู่ เห็นแต่ข่าวสงคราม เราเกิดความรู้สึกกับมัน เราเห็นว่า เออ..มันมีความรุนแรงนะ เรารู้สึกต่อต้าน ...มีอารมณ์อยากประชดประชัน เราก็เอาตรงนั้นมาใส่ในงาน มันอาจไม่ได้เห็นชัดเจน เพราะเราตีมันเป็นการ์ตูน เป็นอะไรขำๆ คือบางทีแค่เอาสิ่งที่เห็นๆอยู่รอบตัวมาปรับฟังค์ชั่นใหม่ให้มันไม่เหมือนกับที่มันควรจะเป็น

ที่รู้มาคือคุณไม่ได้เรียนด้านการออกแบบ
ไม่ได้เรียนค่ะ

แล้วคุณเรียนมาทางด้านไหน
ปอมเรียนรัฐศาสตร์ก่อน เรียนความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ แล้วก็ไปเรียนต่อด้าน Anthropology of Media ซึ่งจริงๆเหมือนว่ามันไม่เข้ากัน ไม่ได้ช่วยในด้านการดีไซน์เลยใช่มั้ย แต่ปอมว่า approach ทางความคิดของสังคมวิทยาเนี่ยมันคล้ายกับ art นะ ไม่มีอะไรถูกอะไรผิดไง คือวิชารัฐศาสตร์หรือ Anthropology เนี่ยมันเป็นศาสตร์ที่เกี่ยวกับสังคมใช่มั้ย มีผลกระทบกับมนุษย์ เราก็มองสภาวะแวดล้อม อาจเป็นด้านวัฒนธรรมก็ได้แล้วเราก็ตีความมันไปเป็นศิลปะอีกที ไม่ได้ต่างจากงาน art ที่เขาก็มองลักษณะสังคมหรือสภาวะแวดล้อม ณ ตอนนั้นเพื่อตีความมันอีกที

คิดยังไงกับกระแสโลก มันสำคัญมากน้อยแค่ไหน
ถ้าพูดถึงเทรนด์เรื่องแฟชั่นนี่จะไม่ค่อยสำคัญกับเรามากนักในการออกแบบ แต่ถ้ามองด้านการตลาดเนี่ยมันก็เป็นจุดที่สำคัญจุดหนึ่ง สุดท้ายแล้วเราก็ต้องตัดสินใจว่าเราอยากจะคงไว้ซึ่งงานดีไซน์หรือเราจะเน้นการขาย กระแสโลกที่จะเข้ามากระทบคงเป็นเรื่องของความเป็นไปหรือแนวคิดหลักๆในขณะนั้นมากกว่า ส่วนเรื่องเทรนด์ที่ว่า ซีซั่นนี้ของจะต้องเป็นอะไร วัตถุดิบไหนมาแรง ดีไซน์แบบไหนมาแรง พวกนี้จะไม่กระทบกับการดีไซน์ของปอม

คุณเคยต้องร่วมงานกับคนจากสายอาชีพอื่นมั้ย
เคยนะคะ จริงๆก็ตลอดเวลา ปอมว่ามันท้าทายดี สนุก เราเปิดรับทุกอย่าง ส่วนหนึ่งมาจากตอนเรียนด้วย อย่างที่บอกว่าวัฒนธรรมหรือพื้นฐานที่ไม่เหมือนกันนี่ มันไม่มีอะไรผิดอะไรถูก เราต้องใช้เหตุและผลมาประมวลให้มันออกมาเป็นผลงาน นั่นแหละที่ทำให้งานออกมาน่าสนใจ บางทีอาจจะไม่ได้เป็นงาน jewelry โดยตรง คือเวลาเราทำโปรเจกท์อะไรก็ตามที่ต้องมีการนำเสนอไอเดีย...มันต้องมีการจูนเข้าหากันเยอะ เพราะเวลาคนเราไม่ได้มีพื้นฐานเดียวกัน ความคิดเห็นมันก็จะไม่ตรงกัน ซึ่งถ้าเราเปิดรับเขา เราก็จะได้มุมมองใหม่ขึ้นมา

แล้วผลงานออกมาเป็นยังไงบ้าง คุณคิดอย่างไรกับการทำงานในลักษณะแบบนั้น
ปอมมองในแง่ดีนะคะ บางทีมันอาจจะไม่ตรงกับใจเราเป๊ะๆ แต่มันก็เป็นมุมมองใหม่ มีความสด เราใช้มันเป็นบทเรียนนะว่า เออ...บางทีมันก็มีจุดอะไรที่เราคิดไม่ถึงนะ มันทำให้งานมีความแตกต่าง ไม่หยุดอยู่กับที่มีการพัฒนาขึ้นไปได้เรื่อยๆ

จากประสบการณ์การทำงานที่ผ่านมา อะไรคือเรื่องประทับใจที่สุด
ก็ประทับใจตลอด เพราะเราไม่ได้มองว่ามันทำแล้วจบ ทุกอย่างมันเป็น process ต่อกันไปเรื่อยๆ มีสิ่งที่เข้ามาทำให้เราได้ชื่นใจตลอด อย่างตอนเริ่มมันก็มีหลายอย่างที่ขลุกขลัก มีปัญหา แต่พอต่อมาเราเห็นงานออกมาเป็นชิ้นๆ เราก็รู้สึกดี เวลามีปัญหาเข้ามาแล้วเราแก้ปัญหาได้ เราก็รู้สึกดี ...ก็รู้นะว่ามันก็ต้องมีเข้ามาอีก ฉะนั้นทุก moment มันคือความประทับใจ

อะไรคือแนวคิดความเป็น The Apple Tree
ความสนุกสนาน...มีอารมณ์ขันแบบเสียดสี ความพิเศษที่มันเป็นส่วนตัว...เพราะงาน handmade นี่แต่ละชิ้นมันก็จะไม่เหมือนกัน และก็ความที่งานมันมีเรื่องราวในตัว อย่างคอลเล็กชั่นล่าสุดที่ชื่อ Underground Garden อันนี้เรื่องราวข้างหลังของมันก็คือความสวยงามในความมืดดำสกปรก ปอมคิดถึงท่อน้ำใต้ดินที่ดูแข็งๆ สกปรก แต่บางทีมันก็มีดอกไม้งอกขึ้นมาตรงนั้น เป็นความขัดแย้งที่สวยงาม มีความหวานแทรกอยู่นิดๆ ไม่ได้ 100% ...คือความขัดแย้งนี่เป็น element ที่เห็นได้บ่อยๆในงานของปอมค่ะ ต่อมาเราใส่ความขำขัน ใส่อะไรกวนๆ เข้าไปนิดหนึ่ง เช่นว่า เออ...การที่ดอกไม้มันจะงอกขึ้นมาจากท่อน้ำนี่ มันต้องมีอะไรซ่อนอยู่นะ ต้องมีอะไรที่ฝังอยู่ในท่อ มันถึงจะทำให้ดอกไม้มันงอกขึ้นมาได้ ก็เลยเติมหัวกะโหลกคนลงไปด้วย อย่างนี้เป็นต้น...งานเรา
จะไม่ได้เป็น fine jewelry ที่เน้นวัตถุดิบพวกเพชรพลอยหรืออะไร

appletree2.jpg

พูดถึงโจทย์หลักในชีวิตการทำงาน คุณคาดหวังอะไรจากสิ่งที่คุณทำอยู่ปัจจุบันนี้
ในระยะยาวก็คืออยากจะทำอย่างนี้ต่อไปเรื่อยๆ ได้ทำในสิ่งที่ตัวเองชอบ ส่วนในระยะสั้นก็คืออยากจะเห็นงานออกมาได้ดั่งใจโปรเจ็กท์ล่าสุดที่คุณทำอยู่ตอนนี้คืออะไร ล่าสุดกำลังพยายามที่จะทำงานให้มันต่างไปจากเดิม โดยนำวัสดุอื่นเข้ามาใช้บ้าง เพราะเงิน(วัสดุ) มันก็มีข้อจำกัดเรื่องต้นทุน ทำให้ทำงานชิ้นใหญ่ลำบาก ตอนนี้กำลังดูพวกเรซิ่นอยู่ ...แล้วก็กำลังคุยกับเพื่อนที่เป็น illustrator คิดอยู่ว่าอยากจะทำโปรเจ็กท์ร่วมกัน แต่ยังไม่ได้ลงรายละเอียด ก็คงจะเป็นอะไรที่ผสมแนวทางของเราทั้งสองคนเข้าด้วยกันแล้ว

มันกำลังตอบโจทย์ข้อนั้นของคุณหรือเปล่า
ก็เป็นจุดหนึ่งนะ เป็นการแสวงหาแนวทางใหม่ เติมแรงบันดาลใจ หามุมมองใหม่ๆ คือตราบใดที่เรารู้สึกสนุกกับมัน นั่นคือตอบโจทย์ของเราแล้ว

คำว่า "ความสำเร็จ" ในชีวิตของคุณคืออะไร
คือการได้ทำงานที่เราชอบ ทำแล้วมีความสุข แล้วก็ได้รับการยอมรับในระดับหนึ่ง มีคนที่ชอบงานของเราเวลาเห็นคนใส่ของของเรา เราก็ดีใจที่สุดแล้ว ถือว่าเป็นความสำเร็จแล้วค่ะ

คุณคิดว่าส่วนหนึ่งของความสำเร็จคือการที่ผลงานได้รับการยอมรับใช่มั้ย แล้วถ้าคุณอยากจะได้รับการยอมรับในวงที่กว้างขึ้น คุณคิดว่าอะไรคือปัจจัยสำคัญที่จะพาคุณไปสู่จุดนั้น
การที่เราไม่หยุดนิ่งอยู่กับสิ่งที่เราเป็นค่ะ ไม่หยุดแสวงหาสิ่งใหม่ แสวงหาความรู้ เจอผู้คนหลากหลาย เปิดรับความคิดเห็น ต้องไม่หยุดพัฒนาตัวเอง ต้องขยัน และอย่ามีอีโก้ คือทำสิ่งที่ทำอยู่ให้ดีที่สุด ไม่ต้องเสียใจถ้าไม่ได้รับการยอมรับ ถ้ามันล้มเหลวก็ต้องปรับตัว ต้องหาทางลุกขึ้นมาใหม่ให้ได้

คุณคิดอย่างไรกับ "เทคโนโลยี" และ "วัตกรรม" ใหม่ๆ ในวงการดีไซน์ไทยปัจจุบัน
เป็นจุดที่สำคัญมากๆค่ะ ถ้าเรามัวยึดติดอยู่กับสิ่งเดิมๆ เราก็จะไม่รู้ว่ามันมีแนวทางอื่นๆที่จะมาพัฒนางานของเราได้อีก อย่างเทคโนโลยีในงานจิวเวลรี่เนี่ยมันพัฒนาไปเยอะมาก เราเรียนมาเราก็รู้แค่ในระดับหนึ่ง พอทำงานจริงๆ นี่มันมีอีกเยอะมาก ถ้าเราไม่ปิดตัวเองเราก็จะพัฒนา อย่างที่บอกว่า...อย่ามีอีโก้ ดูคนอื่นเขาบ้าง นี่คือสิ่งที่ปอมเจออยู่ทุกวัน เวลาทำงานแล้วมันมีปัญหา มันไม่ได้ดั่งใจ เราก็ต้องออกไปหาดูว่ามันมีเทคโนโลยีอะไรมั้ยที่จะมาช่วยเราตรงนี้ ถ้ามี ...ก็ควรจะลอง จะถูกจะผิดจะเจ๊งก็ไม่เป็นไร ถือว่าเป็น process หนึ่งในการทำงาน

คุณอยากเห็นอะไรในวงการดีไซน์ของประเทศในอนาคต อยากให้มันเป็นแบบไหน
อยากให้มีคนที่สนใจทำงานด้านดีไซน์มากขึ้น มีดีไซเนอร์เยอะขึ้น ซึ่งปัจจุบันมันก็ดูจะมีแนวโน้มที่ดี แต่สิ่งที่ยังเป็นปัญหาสำคัญเลยในบ้านเราก็คือเรื่องการก๊อปปี้ คือปอมรู้สึกว่าคนที่ก๊อปปี้งานคนอื่นเนี่ย ถ้าเขามีความสามารถที่จะทำได้ขนาดนั้นแล้ว มันน่าเสียดายนะ ถ้าเขาเอาskill นั้นไปพัฒนางานของเขาเองนี่ มันจะทำให้วงการดีไซน์โดยรวมของประเทศพัฒนาขึ้นได้อีกเยอะ ทุกวันนี้มีคนทำงานไอเดียแค่วงเล็กๆ พอมาเจอก๊อปปี้เขาก็ตาย อยู่ไม่ได้ ปอมว่าคนสองกลุ่มนี้น่าจะมาจับมือกันซะ มารวมกันและช่วยกันพัฒนาวงการดีไซน์ของประเทศให้มันก้าวไกลกว่านี้ คือเท่าที่ปอมเห็น...คนที่มีไอเดียมักจะขาด know-how หรือ knowledgeในการผลิต หรือแม้กระทั่งเงินทุนเบื้องหลังที่ไม่มากเท่ากับคนที่ทำงานก๊อปปี้ ถ้าคนสองกลุ่มนี้มาร่วมมือกันผลิตงานไอเดียให้มันเป็นระดับ mass ได้นี่มันก็จะดีมาก

« Back to Result

  • Published Date: 2007-10-07
  • Resource: www.tcdcconnect.com