Creative Knowledge

« Back to Result | List

นิทรรศการปกติศิลป์ (ART Normal) : ชีวิตกับการเรียนรู้ที่ไม่เคยหยุดนิ่งของ “พวงพันธ์ รอดบำเรอ”

เรื่อง : พลอย มัลลิกะมาส

TCDCCONNECT มีนัดกับ “คุณครู” ในบ่ายวันหนึ่ง นัดครั้งนี้ไม่ได้เกิดขึ้นที่โรงเรียนเหมือนกับการนัดพบคุณครูครั้งไหนๆ หากแต่เป็นที่บ้านหลังเล็กๆ หลังหนึ่ง ซึ่งมีลมพัดโกรกเย็นสบาย ไม่ไกลจากหอศิลป์ดีคุ้น (D Kunst) แห่งเมืองราชบุรี


คุณครูเกษียณอายุท่านนี้ คือ หนึ่งใน “ศิลปินชาวบ้าน” ที่ร่วมแสดงงานศิลป์ในรูปแบบของ “หนังสั้น” กับนิทรรศการปกติศิลป์ (Art Normal) ณ เมืองราชบุรี เธอมีชื่อว่า คุณครูพวงพันธ์ รอดบำเรอ อดีตครูสอนวิชาเคมี ชีวะ และคอมพิวเตอร์ในโรงเรียนมัธยม ครั้งนี้ครูพวงพันธ์หันหลังให้กับสูตรเคมีและบทเรียนชีวะ เพื่อหันหน้าให้กับสุนทรียภาพของโลกศิลปะ ที่แวดล้อมไปด้วยต้นไม้ ดอกไม้ ใบหญ้า ตลอดจนงานศิลปหัตถกรรมในรูปแบบต่างๆ

ครูพวงพันธ์เล่าให้เราฟังว่า ในชีวิตของเธอนั้นเธอไม่คิดมาก่อนเลยว่า จะได้มาถือชอล์ก เขียนกระดาน และเป็นคุณครู แต่ด้วยคำขอของผู้เป็นแม่ที่อยากให้ลูกสาวคนโตกลับมาอยู่ที่ “ราชบุรี บ้านเกิด” อาชีพครูจึงได้กลายเป็นอาชีพแรก …และอาชีพสุดท้ายในชีวิตของเธอ


ครูพวงพันธ์ : ถ้าพูดถึงความสะดวกสบาย ครูว่าอยู่บ้านเรานี่ล่ะสบายที่สุด ราชบุรีเป็นเมืองสงบ ไม่หรูหรา ไม่ฟุ่มเฟือย คนราชบุรีก็เป็นคนง่ายๆ อะไรก็ได้ คือ คุณอยากจะทำอะไรก็ตามสบาย เขาไม่ค่อยมายด์ (Mind) เท่าไหร่ ความสัมพันธ์ระหว่างคนในชุมชนก็ยังเป็นวิถีแบบชนบท ผู้คนยังพอจะรู้จักมักคุ้นกันอยู่ แต่ถ้าพูดถึงความเปลี่ยนแปลงต่างๆ แล้วมันก็เป็นอะไรที่ “ช้ามากกกก” เมื่อก่อนเคยเป็นอย่างไร ตอนนี้ส่วนใหญ่ก็ยังเป็นอย่างนั้นอยู่


T/C : ครูเข้ามาร่วมแสดงงานในนิทรรรศการปกติศิลป์นี้ได้ยังไง ?
ครูพวงพันธ์ : ก็ตั้งแต่เริ่มเปิดดีคุ้นท์ (d Kunst) เราก็อยากขึ้นไปดูว่าที่ดีคุ้นท์เขาทำอะไรกันบ้าง
ทีแรกไม่แน่ใจว่า จะทำเป็นร้านขายของหรือห้องโชว์สินค้า แต่พอรู้ว่าเขามาทำเป็นหอศิลป์ เป็นแกลเลอรี่ ก็รู้สึกว่า “เออ...เข้าท่าดี”

T/C : ทำไมถึงเลือกทำหนังสั้น ?
ครูพวงพันธ์ : ครูเป็นคนชอบเที่ยว ชอบถ่ายรูป ถ่ายวิดีโอ มีรูปที่ถ่ายเก็บไว้เยอะมาก แล้วก็มีความสนใจอยากจะรู้วิธีการทำหนังสั้นอยู่แล้วด้วย ก็เลยลองทำดู คือความสนใจในเรื่องต่างๆ ของครูไม่เคยหยุดนิ่ง ครูเป็นเหมือนพวก “เป็ด” น่ะ (หัวเราะสนุก)

T/C : นิยามของคำว่า “ศิลปะ” ของสายตาของครูวิทยาศาสตร์ ?
ครูพวงพันธ์ : ศิลปะสำหรับครู หมายถึง “อะไรก็ได้ที่เราอยากทำ” เช่น บางทีครูก็อยากทำดอกไม้ บางทีก็อยากถักโครเชต์ บางทีก็อยากเย็บผ้า บางทีก็อยากวาดรูปหรือถ่ายรูป คือ เรามองทุกอย่างเป็นศิลปะได้หมดนะ อย่างตอนนี้ครูกำลังทำรายงานเรื่องการศึกษาดูงานอยู่
ก็ต้องอาศัย “ศิลปะ” มาช่วยในการจัดแต่งหน้ารายงานเหมือนกัน

T/C : แล้ว “ศิลปะ” กับ “ชุมชน” มันเกี่ยวข้องกันอย่างไรบ้าง ?
ครูพวงพันธ์ : ที่จริงศิลปะมันสอดแทรกอยู่ในชุมชนอยู่แล้วนะ ลองสังเกตสิว่า เวลาเราเดินไปไหนแล้วเห็นร้านค้าหรือบ้านเรือนที่เขาจัดแต่งไว้สวยงาม เราก็อดรู้สึกไม่ได้ว่า เออ…ร้านนี้น่าชม บ้านนี้น่าเข้า นี่ก็เพราะศิลปะมันเป็นตัวช่วยดึงดูดคนที่เดินผ่านไปผ่านมาได้ ยิ่งถ้าเราทำถนนทั้งสายให้เป็น “ถนนสายศิลปะ” ได้ก็ยิ่งดี คือ ครูเชื่อว่าถนนเส้นนี้มันมีศักยภาพนะ มันยังมีพื้นที่ว่างเยอะมาก เด็กๆ สามารถใช้เป็นพื้นที่จัดแสดงงานศิลปะได้อย่างเต็มที่

ตัวอย่างหนังสั้น

เครดิตรูป: วศินบุรี สุพานิชวรภาชน์


« Back to Result

  • Published Date: 2012-04-19
  • Resource: www.tcdcconnect.com
  • Made here on earth พื้นที่งานช่างที่สร้างจากสติ
  • จับตามอง “วอร์ซอ” เมืองหลวงแห่งประเทศโปแลนด์ อดีตเมืองที่เกือบจะหายไปจากแผนที่โลก ด้วยเหตุความเสียหายที่ได้รับจากสงครามโลกครั้งที่ 2 แต่ขณะนี้ วอร์ซอคือเมืองที่กำลังถูกพูดถึงในฐานะ “Cool Destination” ที่น่าจับตามองมากที่สุดในยุโรป
  • สำรวจมุมมองนักคิด “ดร.วสุ โปษยะนันทน์” สถาปนิกผู้เชี่ยวชาญด้านการอนุรักษ์โบราณสถาน จากสำนักสถาปัตยกรรม กรมศิลปากร ผู้ที่บอกให้เราเข้าใจว่า คุณค่าและความหมายคือจุดเริ่มต้นของการอนุรักษ์และการจัดการโบราณสถานอย่างยั่งยืน
  • เพื่อนหญิงพลังหญิงในภาพประกอบของ Superfah Jellyfish
  • สีสันที่เป็นตัวเองของ Mana Dkk
  • ความสูงวัยไม่ใช่เรื่องตัวเลขของอายุที่น่ากลัวอีกต่อไป การค้นหารูปแบบความสุขในแบบของตัวเองบวกกับอัพเดทเทรนด์การมีอายุยืนผ่านหนังสือหรือบทความออนไลน์ ช่วยเพิ่มบทสนทนาระหว่างคนรุ่นเรา รุ่นพ่อ และรุ่นแม่ปู่ย่าตายาย TCDC Resource Center จึงอยากบอกต่อหนังสือดีที่ว่าด้วยเรื่อง “สูงวัย” ที่เรายังไม่รู้อีกมากมาย
  • Yim Lek Lek งานกระดาษสร้างรอยยิ้ม ด้วยความฝันเพื่อตัวเองและผู้อื่น
  • เมื่อนิยามของคำว่าสูงวัยได้เปลี่ยนไปจากเดิม ซึ่งเห็นได้จากวิถีชีวิตอันน่าสนใจของผู้สูงวัยที่ไม่ยอมแพ้ต่อข้อจำกัดของร่างกาย หากแต่ลุกขึ้นมายอมรับธรรมชาติและอยู่อย่างมีความหมายและไม่มองว่าตนเป็นภาระของสังคม จนบางคนเป็นถึงแฟชั่นไอคอน นักเขียน นักแสดง กระทั่งการมีทางเลือกการทำกิจกรรมมากมายเพื่อตอบโจทย์เขาเหล่านั้น อย่างเช่นคลาสโยคะหลักสูตรผู้สูงวัย เป็นต้น
  • จากสถิติพบว่า สิงคโปร์มีประชากรผู้สูงอายุ (อายุมากกว่า 60 ปี) เป็นจำนวนสูงที่สุดในเอเชีย (รองลงมาเป็นไทย) ทำให้ภาครัฐได้วางแผนและพัฒนาระบบต่างๆเพื่อคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้น ผ่านนโยบายการเป็นประเทศ 'Nation for All Age' โดยมีการลงมือทำที่หลากหลาย โดยเฉพาะการพัฒนาพื้นที่ของเมืองมารีน พาเหรด ที่ได้รับการพัฒนาให้เป็น City for All Ages (CFAA)
  • ในอีกไม่ช้า คำว่า “สูงวัย” จะใช้กำหนดอะไรไม่ได้ เพราะสังคมผู้สูงอายุในวันนี้เต็มไปด้วยภาพของคนสูงวัยที่ตื่นตัวพร้อมทำงาน เริ่มต้นทดลองใช้โซเชียลมีเดีย ออกไปท่องเที่ยวพร้อมลูกหลาน รวมถึงการเกิดปรากฏการณ์ “หกศูนย์อีกครั้ง” (Second sixties) ที่กำลังกลับมา แล้วเราจะออกแบบชีวิตอย่างไรหากวันข้างหน้าเราจะเป็นส่วนหนึ่งของสังคมผู้สูงอายุอย่างเต็มรูปแบบ เพื่อให้ในอนาคตที่ใกล้ถึงนี้ ไม่มีคำว่าสูงวัยมาเป็นข้อจำกัดในการใช้ชีวิตได้อีกต่อไป