Articles

« Back to Result | List

จับคู่ธุรกิจด้วยความคิดสร้างสรรค์ จังหวัดเชียงใหม่ ตอน “ห้อมยกระดับ”

เรื่อง : อนุธิดา หงษ์สิบเจ็ด

ผู้ประกอบการรายเล็กๆ ที่เกิดจากการรวมตัวกันของกลุ่มชาวบ้านมักจะประสบปัญหาเรื่อง “ดีไซน์ขาดความร่วมสมัย” เช่นเดียวกับกลุ่มฝ้ายเปลือกไม้ อ.แม่แจ่ม จ.เชียงใหม่ ของคุณแสงอรุณ ไชยรัตน์ กว่า 15 ปีมาแล้วที่คุณแสงอรุณได้รวมกลุ่มชาวบ้านให้มาผลิตฝ้ายทอมือและสร้างอาชีพร่วมกัน แต่จนถึงวันนี้ แม้ทางกลุ่มฯ จะมีระบบการผลิตที่ครบวงจร (ตั้งแต่การปลูกจนถึงขั้นแปรรูปเป็นเครื่องแต่งกายสไตล์พื้นเมือง) แต่ด้วยข้อจำกัดทางด้านดีไซน์ คุณแสงอรุณก็ยังไม่สามารถเปิดตลาดไปสู่ลูกค้ากลุ่มอื่นๆ ได้ นอกจากกลุ่มข้าราชการและชาวเมืองภาคเหนือเท่านั้น การเข้าร่วมโครงการจับคู่ธุรกิจฯ จังหวัดเชียงใหม่ ครั้งนี้ คุณแสงอรุณมองว่า เป็นโอกาสสำคัญของกลุ่มฝ้ายเปลือกไม้ที่จะได้พัฒนางานดีไซน์ให้ก้าวสู่ตลาดของ “สินค้าร่วมสมัย”

เนื่องจากที่ผ่านมาทางกลุ่มของคุณแสงอรุณทำงานในลักษณะเครือข่าย เน้นการกระจายรายได้ในหมู่ชาวบ้านและชนเผ่าต่างๆ (ทั้งเผ่าว้า ลัวะ กะเหรี่ยง) ผ้าที่ผลิตขึ้นจึงมีเอกลักษณ์ความเป็น “ชนเผ่า” (Ethnic) อย่างเห็นได้ชัด ซึ่งคุณแสงอรุณเองก็ตั้งโจทย์กับทางนักออกแบบว่าอยากจะนำเอกลักษณ์พวกนั้นมาปรับรูปแบบให้ทันสมัยขึ้น

“อยากให้คงเอกลักษณ์ของความเป็นชนเผ่าและความเป็นงานมือไว้ แต่ไม่อยากให้มันออกมาเป็นภาพเก่าๆ ไง เราอยากให้ดีไซเนอร์เอาโจทย์ตรงนี้ไปตี และประยุกต์ให้มันดูโมเดิร์นขึ้นกว่าเดิม”

คุณธีรพงษ์ ไชยอ้าย คือ นักออกแบบที่ขานรับกับโจทย์การสร้างสรรค์งานครั้งนี้ ด้วยความที่ชื่นชอบงานผ้าเป็นส่วนตัวแถมพกพาความถนัดในงานเย็บปักมาเต็มกระบุง (จากประสบการณ์การร่วมงานกับเฮือนฝ้ายด้ายงาม, Ginger ฯลฯ) ธีรพงษ์กล่าวว่า เขามีความตั้งใจอยากจะช่วยพัฒนางานดีไซน์ของชาวบ้านให้ดีขึ้น

“ส่วนตัวผมชอบผ้าย้อมสีธรรมชาติอยู่แล้ว พอมาเจอกับกลุ่มของคุณแสงอรุณที่ทำผ้าฝ้ายปั่นมือ ทอมือ ย้อมสีธรรมชาติ ผมก็ประทับใจและอยากช่วยทำอะไรให้เขาอยู่ต่อได้ ที่น่าสนใจมากๆ คือ ความที่เขาทำงานกันเองในทุกกระบวนการ ทั้งปลูกเอง ย้อมเอง ทอเองหมด”

ธีรพงษ์ไปศึกษา “วัตถุดิบ” ถึงแหล่งผลิต และสะดุดใจเข้ากับผ้าห้อม (ผ้าฝ้ายย้อมสีจากต้นห้อม) ที่คนส่วนใหญ่มองว่า ไม่สามารถเอาไปทำอะไรได้นอกจากเสื้อผ้าราคาถูก แต่ธีรพงษ์กลับคิดว่า เขาอยากจะยกระดับผ้าห้อมให้กลายเป็นสินค้าร่วมสมัย โดยไม่ลืมที่จะผสานวัสดุผ้าของชนเผ่าลัวะไว้ในงานตามโจทย์ของคุณแสงอรุณ ผลงานของธีรพงษ์ในครั้งนี้ออกมาเป็น “กระเป๋าห้อม” ทรงสี่เหลี่ยมเรียบๆ ที่เน้นลายปักดอกไม้ (จากไหมประดิษฐ์) สีสันบาดตา

“ความคิดแรกเริ่มมาจากที่ผมไปเห็นผ้าห้อมก่อน ผมรู้สึกว่า อยากจะทำให้วัสดุนี้อยู่ร่วมกับปัจจุบันได้ ซึ่งถ้าเอาไปตัดเสื้อมันก็จะเหมือนเสื้อชาวนาใช่มั้ย แต่ผมคิดไกลกว่านั้น ผมอยากจะยกระดับมันให้เป็นเหมือนวัสดุ “ยีนส์” ครับ”

กระเป๋าที่ธีรพงษ์สร้างสรรค์ขึ้นเป็นที่พอใจของฝ่ายผู้ประกอบการอย่างมาก โดยหลังจากนี้เขาคิดว่าการร่วมงานกันระหว่างเขากับกลุ่มชาวบ้านน่าจะเป็นไปในลักษณะการเข้าไปเป็นที่ปรึกษา ให้คำแนะนำและช่วยเหลือด้านเทคนิค (เช่น การปัก การเลือกโทนสี ฯลฯ) รวมถึงการปรับแบบให้สามารถผลิตได้ในวิธีที่ง่ายขึ้น

ด้วยความคิดและเป้าหมายที่คล้ายกัน การทำงานระหว่างผู้ประกอบการและนักออกแบบคู่นี้จึงเป็นไปอย่างราบรื่น จากผ้าทอมือธรรมดาๆ เมื่อได้นักออกแบบที่มีความตั้งใจจริงเข้ามาช่วยเหลือ ความฝันในเพิ่มมูลค่าและพัฒนาสินค้าไลน์ใหม่ๆ ก็ดูจะเป็นจริงได้ไม่ยาก

จับประเด็นเด่น
การจะ “ยกระดับ” ภาพรวมของวัตถุดิบในท้องถิ่นนั้น จำเป็นต้องอาศัยความใส่ใจในรากเหง้า และความตั้งใจจริงของนักออกแบบที่จะร่วมหัวจมท้ายกับชาวบ้านในระยะยาว

« Back to Result

  • Published Date: 2011-08-15
  • Resource: www.tcdcconnect.com