Creative Knowledge

« Back to Result | List

จับคู่ธุรกิจด้วยความคิดสร้างสรรค์ จังหวัดเชียงใหม่ ตอน “เปลี่ยนผ้าเหลือให้เป็นผ้าสวย”

เรื่อง : อนุธิดา หงษ์สิบเจ็ด


ในกระบวนการผลิตนั้น “ทุกสิ่งที่เหลือทิ้งถือเป็นต้นทุน” อาจด้วยเหตุนี้กระมังผู้ประกอบการสมัยใหม่จึงหันมาให้ความสำคัญกับการ “จัดการของเหลือจากการผลิต” และแปรรูปให้เป็น “ผลิตภัณฑ์ใหม่” กันมากขึ้น คุณกิตติศักดิ์และคุณอลยา ชลประเสริฐสุข แห่งบริษัทไทยอลยา บาติก แอนด์ แกลเลอรี่ (ผู้ประกอบการขนาดย่อมที่ผลิตสินค้าประเภทเสื้อผ้า ปลอกหมอน และรูปประดับผนังจากผ้าบาติก) ก็มีแนวคิดเช่นนั้นเหมือนกัน

ที่ผ่านมา การผลิตสินค้าของบริษัทไทยอลยาฯ มักจะมีเศษผ้าเหลืออยู่จำนวนหนึ่ง ซึ่งพวกเขาไม่ต้องการนำไปทิ้งเป็นขยะ พวกเขาเลือกที่จะเก็บเศษวัสดุเหล่านั้นไว้และรอโอกาสที่จะนำมันไปแปลงโฉมสร้างคุณค่าใหม่อีกครั้ง ดังนั้น การเข้าร่วมโครงการจับคู่ธุรกิจฯ จังหวัดเชียงใหม่ ในครั้งนี้จึงเป็นโอกาสอันดีที่กิตติศักดิ์และอลยาจะได้นำแนวคิดดีๆ จากเหล่านักออกแบบไปพัฒนาสินค้าไลน์ใหม่จากเศษวัสดุของตน

“เราอยากเรียนรู้วิธีการทำงานกับดีไซน์เนอร์มืออาชีพ ที่ผ่านมา เรายังไม่เคยทำงานร่วมกับดีไซเนอร์ที่เป็นดีไซเนอร์จริงๆ การเข้าร่วมโครงการนี้ทำให้เราได้เห็นมุมมองใหม่ๆ จากคนนอก ซึ่งเป็นประโยชน์ต่อการพัฒนาสินค้าของเราในอนาคต”

นักออกแบบคนแรกที่ บ.ไทยอลยาฯ จับคู่ทำงานด้วยคือ คุณพัชรี รัตนพันธ์ุ ปัจจุบันเธอเป็นอาจารย์ประจำสาขาวิชาออกแบบผลิตภัณฑ์ คณะศิลปะและการออกแบบ มหาวิทยาลัยรังสิต พัชรีมีความถนัดทางด้านงานไม้และไฟเบอร์กลาส แถมยังชอบทดลองทำงานกับวัตถุดิบใหม่ๆ เสมอ ก่อนหน้านี้เธอได้ลองจับงานผ้ามาบ้าง แต่เป็นลักษณะงานบริการวิชาการ (เพื่อช่วยเหลือผู้ประสบภัยทางภาคใต้) ครั้งนี้จึงถือเป็นสนามแรกที่เธอได้ลงเล่นอย่างเต็มตัวในฐานะ “นักออกแบบสิ่งทอ”

เมื่อนักออกแบบหน้าเก่าออกตัวว่ายังไม่เก๋าในเรื่องสิ่งทอนัก เธอจึงเลือกมองหาเศษผ้ามาใช้มากกว่าจะเป็นผ้าผืนสวย (เพราะไม่ต้องการเพิ่มภาระต้นทุนให้แก่ผู้ประกอบการ และเล็งเห็นว่าเศษวัสดุจะเป็นตัวเลือกที่ได้รับความนิยมในอนาคต) อ.พัชรีสะดุดตากับงาน “รูปติดผนังจากเศษผ้า” ของผู้ประกอบการ ซึ่งนำมาสู่โจทย์การออกแบบปลอกหมอนจากเศษผ้าบาติกของเธอ


ผลงานการออกแบบของ อ.พัชรี ที่นำแรงบันดาลใจมาจากการแตกลายของเปลือกไม้ซึ่งซ้อนทับกันเป็นเลเยอร์นั้นเป็นที่พอใจของฝ่ายผู้ประกอบการอย่างมาก

ส่วนคุณชูวงศ์ ชีพธรรม นักออกแบบอีกคนที่ร่วมงานกับ บ.ไทยอลยา บาติก เขาคนนี้มีประสบการณ์ด้านการออกแบบยาวนานกว่า 16 ปี (ปัจจุบันทำงานให้กับเฮือนฝ้ายด้ายงาม อ.สันกำแพง จ.เชียงใหม่) คุณชูวงศ์เลือกออกแบบเสื้อผ้าตามความถนัดของตัวเอง ส่วนเหตุผลที่เลือกจับคู่กับไทยอลยาฯ นั้นเป็นเพราะเขาชื่นชมสไตล์งานออกแบบของที่นี่ และรู้จักกันมาก่อนเป็นการส่วนตัว (แต่ยังไม่เคยมีโอกาสได้ร่วมงานกัน) โดยโจทย์ที่คุณชูวงศ์ได้รับจากผู้ประกอบการในครั้งนี้คือ “งานสร้างสรรค์ที่มีสไตล์ซับซ้อนขึ้นและใช้ต้นทุนการผลิตที่ต่ำ” ซึ่งคำตอบก็มาลงตัวที่การผลิต “เสื้อผ้าเด็ก” จากเศษผ้า ภายใต้แนวคิดของ “นิทานเรื่องเล่า”

ผลงานชิ้นนี้ถือเป็นการนำ “ต้นทุน” ที่ผู้ประกอบการมีอยู่แล้วมาใช้ให้เกิดประโยชน์สูงสุด ทั้งยังตอบโจทย์เรื่องการลดต้นทุน และได้เพิ่มไลน์สินค้าใหม่สำหรับเด็กซึ่งทางผู้ประกอบการไม่เคยทำมาก่อน

การทำงานร่วมกันระหว่างผู้ประกอบการและคุณชูวงศ์นั้นผ่านไปด้วยดี ผลงานเสร็จตามกรอบเวลาของโครงการ แม้ว่าทั้งสองฝ่ายจะยังไม่พอใจกับผลงานอย่างสูงสุด (เพราะอยากลงรายละเอียดให้ได้มากกว่านี้) แต่การร่วมงานกันครั้งนี้ก็นำมาซึ่งไอเดียดีๆ ที่แต่ละคนสามารถนำไปพัฒนางานของตนเองได้ในวันหน้า

สำหรับ อ.พัชรี นั้นนอกจากจะได้ทำงานออกแบบสิ่งทออย่างจริงจังแล้ว เธอยังได้รับมิตรภาพดีๆ จากคนเชียงใหม่ ไม่ว่าจะเป็นกลุ่มชาวบ้าน ผู้ประกอบการ หรือนักออกแบบคนอื่นๆ
“ทุกอย่างมันถือเป็นประสบการณ์ใหม่หมด เพราะเราเองไม่เคยจับงานผ้าอย่างจริงจังมาก่อน งานนี้ที่ประทับใจที่สุดคือคนเชียงใหม่ใจดีมาก เขาต้อนรับเราอย่างดีและไม่พยายามเอาเปรียบเราเลยค่ะ”

จับประเด็นเด่น
ไม่ว่าคุณจะเป็นผู้ประกอบการรายเล็กหรือรายใหญ่ การเปลี่ยน “เศษวัสดุเหลือใช้” ให้เป็น “สินค้าใหม่” นั้น นอกจากจะเป็นการสร้างคุณค่าใหม่แล้ว ยังเป็นอีกทางเลือกหนึ่งในการประหยัดต้นทุนด้วย

« Back to Result

  • Published Date: 2011-08-15
  • Resource: www.tcdcconnect.com