Creative Knowledge

« Back to Result | List

Skill Mapping Trip ที่เมืองแพร่-น่าน (5-9 กรกฎาคม 2550) : Part2

เรื่อง : วิสาข์ สอตระกูล

+ วันที่สี่ ออกรถแต่เช้ามุ่งหน้าสู่เมืองน่าน โรงแรมหาคนขับรถตู้ไกด์ชั้นหนึ่งให้เรา ชื่อ "พี่นวยรู้สึกจะเป็นนายกสมาคมรถตู้ของจังหวัดแพร่ (มี service mind แบบแปลกๆ ทำเป็นถามเราว่าอยากฟังเพลงสไตล์ไหน พอบอกไป ก็ไม่ยอมเปิดให้ บอกอีกอันเพราะกว่า...งง?) พี่นวยเล่าให้ฟังว่าน่านเป็นเมืองในหุบเขาเหมือนแดนสนธยา ไม่ค่อยมีนักท่องเที่ยวเดินทางเข้าไปเท่าไหร่

prae_nan16.JPG

ระหว่างทางช่วงรอยต่อของสองจังหวัดต้องวิ่งตัดภูเขาเข้าไป แถวนี้ชาวบ้านจะปลูกไร่ข้าวโพดกันเยอะมาก

prae_nan17.JPG

แวะที่บ้านน้ำเกี๋ยนเป็นที่แรก กะจะคุยกับกลุ่มสตรีทอผ้าบ้านนี้เสียหน่อย... เราไปถึงตอน 11.08 น. แต่ชาวบ้านนอนหลับกันหมด พี่กบทั้งเรียกทั้งสวัสดีทุกภาษา มองหน้ากันไปมาเห็นท่าจะไม่เวิร์คแน่ ...ไปดีกว่า

ประชุมหารือกันบนรถ สรุปว่าขอไปตั้งหลักที่หอศิลป์ริมน่านก่อน (ต้องขอบคุณพี่ไกร ที่ช่วยโทรมาฝากฝังไว้แล้วตั้งแต่เมื่อวาน)

prae_nan18.JPG

ถึงแล้ว "หอศิลป์ริมน่าน" (Nan Riverside Gallery) ขอวิ่งเข้าห้องน้ำก่อน (รู้สึก privileged สุดๆ ...เพราะมีแต่ห้องน้ำหญิงค่ะ)

prae_nan19.JPG

บรรยากาศรอบๆ ชวนขี้เกียจ

prae_nan20.JPG

สถาปัตยกรรมดูแปลกๆแต่ก็น่ารักดี คุณวินัย ปราบริปู เจ้าของหอศิลป์เป็นผู้ออกแบบเอง โดยเล่าให้เราฟังว่าส่วนบนสุดที่เห็นเป็นลูกศรนั้นหมายถึงความมุ่งมั่นของเขาในการสร้างหอศิลป์นี้ให้เป็นจริง ส่วนสัญลักษณ์รูปดวงอาทิตย์และดวงจันทร์คือพลังและแรงขับเคลื่อนในตอนนั้น (ตอนที่สร้างตึก พื้นที่แถวนี้ยังไม่มีไฟฟ้าใช้ไง) ผนังภายนอกต้องทำให้เป็นลายขรุขระ เนื่องจากไม่มีเงินจ้างช่างปูนผู้ชาย (ที่มีฝีมือการฉาบปูนเรียบ) เจ้าของเลยต้องไปเกณฑ์แรงงานหญิง (ชาวบ้านแถวนั้นแหละ) ให้มาช่วยกันออกแบบและทำงานในส่วนนี้ ปรากฎว่าผลงานออกมาใช้ได้ ดูเท่เลยล่ะ... ได้เห็นภูมิปัญญาชาวบ้านกันชัดๆเลย

prae_nan21.JPG

บริเวณทางเข้าห้องนิทรรศการหลักมีรูปและ quote ของ อ.ศิลป์ พีระศรี

prae_nan22.JPG

บรรยากาศและการตกแต่งในส่วนของร้านค้าและคาเฟ่

prae_nan23.JPG

อีกมุม

prae_nan24.JPG

และอีกมุม

prae_nan25.JPG

งานภาพพิมพ์สื่อผสมชิ้นเล็กๆ ที่คุณวินัยทำขึ้นเพื่อขายในส่วนของร้านค้า

prae_nan26.JPG

ลุยเรื่องผ้าทอกันต่อที่อำเภอปัว กลุ่มสตรีสหกรณ์บ้านดอนไชย

ไร่อ้อยทำผ้าทอลายลื้อและแปรรูปด้วย ครบวงจรเลย มีการจัดการที่ใช้ได้ รับออเดอร์ใหญ่ๆได้สบาย

prae_nan27.JPG

ผ้าไทยลื้อดั้งเดิมจะใช้สามสีเท่านั้น คือ ขาว (ฝ้าย) ดำ (ห้อม,คราม) แดง (น้ำหมาก) มองออกนอกโชว์รูมก็เห็นนาข้าวทันที

prae_nan28.JPG

บ้านเก็ต อีกบ้านที่เราแวะ ทำผ้าทอและแปรรูปด้วยเช่นเดียวกัน

prae_nan32.JPG

ลายไทลื้อลายประยุกต์ (ลายนี้จดลิขสิทธ์แล้ว)

prae_nan29.JPG

เริ่มเหนื่อย ขอแวะหาที่พักก่อน สาวๆที่บ้านดอนไชยแนะนำให้มานอนที่โรงแรมอูปแก้ว ที่เห็นลายฉลุไม้บนจั่วนี่เป็นศิลปะของเมืองแพร่ ถูก import เข้ามาที่น่าน เรามากันสองคนเลยนอนบนตัวตึก แต่ถ้ามาเป็นกลุ่มใหญ่จะนอนบ้านแบบเคบินก็ได้ จุได้หลายคน ประหยัดกว่า

prae_nan30.JPG

ตกเย็นก่อนกินข้าว มาเดินเล่นที่ลานเอนกประสงค์ ชาวบ้านมาออกกำลังกายกันแถวนี้

prae_nan31.JPG

วิวตอนเช้าจากห้องอาหารของโรงแรม

prae_nan33.JPG

แวะบ้านดีไซเนอร์ (บ้านป้าคำยง) คนนี้ตัวจริงของวงการ ทำผ้าสวยมากๆ มีการทำR&D ก่อนจะผลิตจริงด้วย แต่เห็นว่าป้าแกไม่ค่อยเปิดบ้านรับแขกบ่อยนัก เพราะต้องการสมาธิสูงในเวลางาน

prae_nan34.JPG

แวะทานข้าวกลางวันข้างทางหลวง

prae_nan35.JPG

ผ้าพลาสติกปูโต๊ะลายป๊อปมาก

prae_nan36.JPG

บ้านโป่งคำ ผ้าทอที่นี่ใช้สีธรรมชาติล้วน

prae_nan37.JPG

คุณป้าคนนี้บอก "ทอผ้าสนุกมาก"

prae_nan38.JPG

ถึงซะที stop สุดท้ายก่อนกลับบ้าน ร้านจางตระกูลเป็นร้านค้าขายของพื้นเมืองมีชื่อของจังหวัดน่าน ร้านนี้สนับสนุนการทำงานเสริมรายได้ของท้องถิ่นมาตั้งแต่อดีต โดยการรับซื้อสินค้าจากชาวบ้านในช่วงนอกฤดูทำนา

prae_nan39.JPG

สินค้าในร้านที่รับมาจากชาวบ้าน

ภารกิจเสร็จสิ้น พี่นวยรีบบึ่งรถกลับไปส่งเราที่สถานีรถไฟอำเภอเด่นชัยเพื่อให้ทันรถนอนขบวนหนึ่งทุ่ม เราได้ซื้อตั๋วกันตอน 18.55 น. เฉียดฉิว! พอขึ้นรถได้เจอกับกลุ่ม SPAFA อีกครั้ง เขากลับกรุงเทพวันนี้พอดีเหมือนกัน นั่งเม้ากันเล็กน้อยแล้วทุกคนก็หลับคร่อก

จบวันสุดท้าย


« Back to Result

  • Published Date: 2007-10-09
  • Resource: www.tcdcconnect.com
  • ศึกษาเส้นทางธุรกิจในตำนานของไทยและนานาชาติ สู่การสืบสานธุรกิจให้ยั่งยืนเพื่อล้มล้างอาถรรพ์ที่ว่า “ถึงรุ่นสามก็เจ๊ง”
  • เพราะไม่มีสิ่งใดที่มั่นคงและแน่นอน ในโลกของธุรกิจก็เช่นกัน มาร่วมศึกษาตัวอย่างของธุรกิจที่ครั้งหนึ่งเคยรุ่งโรจน์ แต่ไม่ช้ากลับดิ่งลงเหวอย่างน่าใจหาย
  • ค้นหาที่มาที่ไป และเป้าหมายที่อยู่เบื้องหลังของคำถามที่ว่า “ทำไมต้องจัดงานเฉลิมฉลอง” ในวาระครบรอบต่างๆ ของการทำธุรกิจในประเทศไทย
  • สำรวจธุรกิจจากการต่อยอดและเห็นคุณค่าภูมิปัญญาไทยที่หล่อหลอมอยู่กับวิถีชีวิตในครัวเรือนกับ “ผ้าย้อมครามจากครอบครัวแม่ฑีตา” กับเคล็ดลับและทัศนคติที่ช่วยสืบสานตำนานของธุรกิจให้ยั่งยืนมาได้ถึงรุ่นที่สาม
  • “แม้ความตั้งใจดีจะเป็นจุดเริ่มต้นที่น่าชื่นชมสำหรับการเริ่มต้นลงมือทำอะไรสักอย่าง แต่การทำกิจการเพื่อสังคมแบบจริงจังนั้น ความตั้งใจดีอย่างเดียวอาจจะยังไม่พอ”
  • “ฉันเคยได้ยินเรื่องเล่ามากมายเกี่ยวกับผู้หญิงมุสลิมที่ไปทำผมในซาลอน แต่ทันทีที่มีผู้ชายเดินผ่านประตูเข้ามา พวกเธอก็ต้องรีบคว้าผ้ามาคลุมผมที่ยังเปียกอยู่แล้ววิ่งไปหลบในห้องข้างหลัง” 
    ">
    “ฉันเคยได้ยินเรื่องเล่ามากมายเกี่ยวกับผู้หญิงมุสลิมที่ไปทำผมในซาลอน แต่ทันทีที่มีผู้ชายเดินผ่านประตูเข้ามา พวกเธอก็ต้องรีบคว้าผ้ามาคลุมผมที่ยังเปียกอยู่แล้ววิ่งไปหลบในห้องข้างหลัง” 
  • เรียนรู้วิธีการออกแบบประสบการณ์ให้เหมาะสำหรับผู้บริโภครุ่นใหม่ ที่มีเวลาน้อย และใช้ชีวิตอยู่บนโลกออนไลน์มาก กับธุรกิจตัดเย็บชุดสูทจาก “Fred&Francis” ที่เสิร์ฟบริการแปลกใหม่ แตกต่าง และตอบโจทย์กลุ่มลูกค้าได้อย่างน่าจับตามอง